Α ρε πατρίδα!!

Cookie

2011-01-20T15:08:00.006+02:00

Τους τελευταίους μήνες το σπίτι απέκτησε έναν ακόμα κάτοικο λίγο πιο φασαριόζικο από όλους τους άλλους. Το όνομα αυτού είναι Cookie και είναι παπαγαλάκι lovebird. Αρχικά τον είχαμε στο σαλόνι. Τώρα πια το έχω στο δωμάτιο μου και είναι ένα φυσικό ξυπνητήρι (ακόμα και αν εσύ έχεις ξενυχτήσει αυτός θα σε ξυπνήσει την ώρα που θέλει). Αγαπημένη συνήθεια εκτός του να μασάει ό,τι και να του δώσεις είναι να ακούμε και να απαντάμε στα πουλάκια στο Youtube.

Πεθαίνει για ηλιόσπορους αλλά και κάθε είδους σποράκια. Εμείς προσπαθούμε να διευρύνουμε λίγο το διαιτολόγιο του δίνοντας του φρούτα και λαχανικά, χωρίς βέβαια να είναι και πολύ ευχαριστημένος με αυτά. Πρέπει καθημερινά να του αλλάζεις νερό και το καλοκαίρι 2 φορές τη μέρα.

Τα παπαγαλάκια έχουν ένα δακτυλίδι στο πόδι τους που σου δίνει ορισμένες πληροφορίες με σημαντικότερες το έτος γέννησης και τη χώρα προέλευσης. Αν το διάβασα καλά ο Cookie είναι γεννημένος το 2008, δηλαδή είναι 3 ετών. Αυτό δυσκολεύει λίγο τη διαδικασία του να σε εμπιστευτεί και του να δοκιμάσει καινούργια πράγματα (ευτυχώς είναι κοιλιόδουλος και με λίγους ηλιόσπορους μπορείς να κάνεις θαύματα). Σαν ζωάκια είναι πολύ δραστήρια (γι' αυτό πρέπει να έχει πολλά παιχνίδια στο κλουβί του που να τα αλλάζεις συχνά γιατί βαριούνται)και θεωρούνται πολύ έξυπνα για να μάθουν καινούργια κόλπα μόλις σε εμπιστευτούν και με πολύ παρότρυνση.

Το κλειδί της επιτυχίας για να σε εμπιστευτεί είναι να τους μιλάς ήρεμα, να είσαι αποφασισμένος και να κάνεις απαλές κινήσεις. Ένα τρικ είναι όταν τα κοιτάς να ανοιγοκλείνεις τα μάτια σου για να καταλαβαίνουν ότι δε πας για να τους κάνεις κακό (αν το κάνεις εσύ, θα το κάνουν και αυτά). Αρχικά τα μαθαίνεις να τρώνε από το χέρι σου, στη συνέχεια να κάθονται στο χέρι σου, να τα χαϊδεύεις και voila, σε εμπιστεύονται. Εύκολο δεν ακούγεται; Ε δεν είναι.. Θέλει χρόνο,υπομονή και επιμονή.

Γενικές ΠληροφορίεςΤα παπαγαλάκια Agapornis ή Lovebirds (πουλιά της αγάπης) όπως είναι ευρεία διαδεδομένα, είναι ένα είδος Αφρικανικού παπαγάλου. Διακρίνονται για την ευφυΐα τους, την παιχνιδιάρικη συμπεριφορά τους αλλά και τα υπέροχα χρώματά τους. Είναι μικρόσωμα πουλιά, το μήκος τους κυμαίνεται ανάλογα με το είδος τους από 12-17 εκατοστά, χαρακτηριστικό τους είναι το κόκκινο ράμφος και η κοντή ουρά τους. Υπάρχουν 9 διαφορετικά είδη ανάλογα με το χρώμα τους.

Τεστ Μυωπίας

2010-11-09T12:19:00.004+02:00

Μετά από πολύ καιρό αποφάσισα να ανανεώσω αυτό το αραχνιασμένο, από την αχρηστία, blog.

Αφορμή ήταν ένα τεστάκι που βλέπεις αν έχεις μυωπία ή όχι. Μου φάνηκε πανέξυπνο, γέλασα πολύ και έτσι αποφάσισα να το αναρτήσω στο blog μου (για να δείξω ότι υπάρχω κιόλας...) .

Να πω βέβαια ότι το συγκεκριμένο τεστ το πήρα από το Απολίτιστο Στέκι.

Αν βλέπεις τον Albert Einstein σημαίνει ότι δεν έχεις κανένα πρόβλημα όρασης.

Αν βλέπεις τη Marilyn Monroe, τότε έχεις μυωπία.

Τέλος, αν βλέπεις τον Einstein, κάνε λίγο πίσω και θα δεις τη Monroe.

P.S.1 Εννοείται οτι αν φοράς γυαλιά τα βγάζεις πριν κάνεις το τεστ.

PS.2 Μη το πείτε πουθενά αλλά και εγώ τη Monroe είδα :D

BDD-Body Dysmorphic Disorder

2010-07-22T13:25:00.006+03:00

Χθες το βράδυ έβαλα MTV και είδα ένα πρόγραμμα που έχει, το True Life. Ουσιαστικά είναι σαν ντοκιμαντέρ που δείχνει σε κάθε επεισόδιο τις ζωές κάποιων άγνωστων μεταξύ τους ανθρώπων που έχουν όμως κάτι κοινό (π.χ. είναι εθισμένοι σε ουσίες, σε παιχνίδια ή θέλουν να κάνουν πλαστικές κτλ).

Χθες είχε 2 κοπέλες, οι οποίες θεωρούσαν τον εαυτό τους άσχημο. Δεν έβρισκαν κάτι καλό πάνω στο πρόσωπό τους και ας λέγανε οι γύρω τους ότι όλα αυτά είναι στο μυαλό τους.

Η μία κοπέλα έκανε αυξητική στήθους και ρινοπλαστική για την οποία στην αρχή ήταν πολύ ευτυχισμένη αλλά μετά από 2 μήνες άρχισε να αισθάνεται και πάλι χάλια με τον εαυτό της.

Η άλλη, μοντέλο εσωρούχων, έκανε πλαστική στο στήθος και μπότοξ στο πρόσωπο. Όμως και αυτή δεν έμεινε ευχαριστημένη και ξαναγύρισε στον πλαστικό, ο οποίος τη διαβεβαίωσε οτι δεν μπορούσε να κάνει κάτι παραπάνω.

Και οι δύο κάνανε πλαστική στο στήθος για να μην επικεντρώνεται ο κόσμος στο πρόσωπό τους.

Από ότι διάβασα σήμερα στο google πρόκειται για μια ασθένεια, η οποία ονομάζεται BDD (Body Dysmorphic Disorder) όπου το άτομο που την έχει βλέπει τον εαυτό του διαφορετικά από όλους τους άλλους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το άτομο να μην μπορεί να συνεχίσει τη ζωή του και να κλείνεται στον σπίτι του αλλά και στον εαυτό του επειδή φοβάται για τη γνώμη των γύρω του. Πολλές φορές σχετίζεται με τροφικές διαταραχές. Μάλιστα εκτιμάται ότι το 1-2% του πληθυσμού της γης έχει αυτή την ασθένεια. Η θεραπεία είναι η ψυχολογική βοήθεια.

Και ρωτάω τώρα εγώ. Πώς ξεφυτρώνουν τόσες ψυχικές ασθένειες ρε γαμώτο τα τελευταία χρόνια. Μπορεί το ποσοστό να φαίνεται λίγο σε κάποιους και αυτή η ασθένεια χαζή αλλά είναι δυνατόν να μας έχουν βάλει στο τρυπάκι να μοιάσουμε στα πρότυπα που βλέπουμε τις τηλεοράσεις και στα περιοδικά με τις photoshop-αρισμένες κοπέλες. Να χάνονται τόσα άτομα από ανορεξία γιατί πρέπει (!) να μοιάσουμε σε κάτι που δεν υπάρχει..Να κοιτάμε στον καθρέπτη και να βλέπουμε ένα άλλο είδωλο αλλοιωμένο και όχι το δικό μας. Βέβαια όταν στη Αμερική για την ενηλικίωση των κοριτσιών οι γονείς κάνουν δώρο πλαστική τι άλλο μπορείς να περιμένεις..

Το επεισόδιο μπορείτε να το δείτε εδώ.

Κλείνοντας ελπίζω, αν και δε το βλέπω, να μην αυξηθεί αυτό το ποσοστό τα επόμενα χρόνια και και να μην έρθει και αυτή η "μόδα" στην Ελλάδα.

Μαρκαδόρος

2010-03-19T17:15:00.005+02:00

Τους Τριημιτόνιο τους γνωρίσαμε από το X-Factor 1. Αν και ποτέ δεν παρακολούθησα το συγκεκριμένο διαγωνισμό, τους Τριημιτόνιο τους πέτυχα μια φορά και από κει και πέρα έβλεπα στο αγαπημένο Youtube κάθε εμφάνιση τους. Ωραίες φωνές (ειδικά ο ένας με τα μακριά μαλλιά-ονόματα δε ξέρω), χαμηλών τόνων και πάνω από όλα φαίνονται καλά παιδιά και οτι αγαπάνε αυτό που κάνουν. Πριν από λίγες μέρες, έτυχε να ακούσω το πρώτο τους τραγούδι, με το οποίο έχω πάθει μια ψύχωση. Θυμίζει κάτι από τα παλιά, με καταπληκτική μουσική που σε ταξιδεύει. Απολαύστε:

P.S.: Νομίζω οτι έχει αλλάξει ένα μέλος. Αν ξέρει κανείς κάτι, ας με ενημερώσει. Thanks :D

Η οδύσσεια του 2010

2010-01-24T13:22:00.000+02:00

Στο προηγούμενο post σας είχα υποσχεθεί ότι θα γράψω τί μου έχει συμβεί στις 15 πρώτες ημέρες του 2010.

Λίγες μέρες πριν έρθει το 2010 είχαμε πάει με μια παρέα από το ΤΕΙ στο παγοδρόμιο που βρισκόταν έξω από το Θέατρο Badminton. Εγώ δε μπήκα στο παγοδρόμιο (δεν έχω καθόλου ισορροπία και έχω κακές αναμνήσεις από προηγούμενη φορά που είχα γνωριστεί καλά με τον πάγο) αλλά και πάλι περάσαμε τέλεια γιατί καθόμουν έξω με ένα παιδί από τη παρέα και σχολιάζαμε τις τούμπες που τρώγανε όλοι. Επίσης, φάγαμε hot-dog και επιτέλους δοκίμασα το ΤΕΛΕΙΟ γεμιστό τσουρέκι με κάστανο από τον Τερκενλή. Έτσι αποφασίσαμε την επόμενη Κυριακή (03/01) να το ξανακανονίσουμε και να μπούμε όλοι μαζί αυτή τη φορά. Έτσι και έγινε.

Βρεθήκαμε τη Κυριακή έξω από το Badminton και την ώρα που περιμέναμε να έρθουν όλοι, σε μια απότομη κίνηση γυρίζει το πόδι μου και αρχίζω να πονάω. Δε δίνω σημασία επειδή δε πόναγε πολύ και αφού ήρθαν όλοι πάμε κανονικά στο παγοδρόμια. Εγώ ξανακάθησα έξω (ε, με χτυπημένο πόδι είπα να μην το διακινδυνέψω) και κοντά στο τέλος της ώρας ένα από τα παιδιά της παρέας από απροσεξία πέφτει στο ξύλο και σκίζεται το φρύδι του. Αφού του δίνονται οι πρώτες βοήθειες, μας λένε ότι πρέπει να πάμε σε κάποιο εφημερεύον να γίνουν τα απαραίτητα ράμματα. Πηγαίνουμε, του κάνουν όλες τις απαραίτητες εξετάσεις και μετά του γίνονται τα ράμματα. Φτάνω το απόγευμα στο σπίτι και κοιτάζω το πόδι το οποίο φυσικά και είχε τουμπανιάσει αλλά ευτυχώς δεν ήταν κάτι σοβαρό. Απλά τώρα προσέχω πιο πολύ γιατί είναι πιο εύκολο να γυρίσει. Αλλά η οδύσσεια δε τελειώνει εδώ.

Στις 13 του μηνός, μου λέει η μητέρα μου να την πάω κάπου με το αυτοκίνητο, να την αφήσω και μετά να γυρίσω πίσω (κάτι που κάνουμε σχεδόν μια φορά την εβδομάδα). Φεύγουμε κανονικά και τσακ. Τρακάρουμε με ένα μηχανάκι. Ευτυχώς, το μηχανάκι χτύπησε τη πίσω πόρτα του οδηγού και έσπασε το συγκεκριμένο παράθυρο, γιατί θα μπορούσε να σπάσει το μπροστά τζάμι και να πέσουν όλα τα γυαλιά πάνω μου και πάνω στη μητέρα μου και να έχουμε άλλα. Εγώ φυσικά σε κατάσταση σοκ (ευτυχώς ήταν η μητέρα μου δίπλα και με ηρεμούσε) και το παιδί από το μηχανάκι είχε γδάρει τα δάχτυλα από το πέσιμο. Ήρθε η τροχαία, ύστερα φωνάξαμε και την ασφαλιστική και τώρα η υπόθεση είναι στις ασφαλιστικές για να δούμε ποιός φταίει (εγώ λέω αυτός, αυτός λέει εγώ), ας τα βγάλουν πέρα οι ασφαλιστικές που είναι και η δουλειά τους αυτή.

Καθόμουν και το σκεφτόμουν ότι τελικά ισχύει αυτό που λένε. Αυτό που φοβάσαι, αυτό θα σου τύχει. Στο δρόμο, δε φοβάμαι τίποτα παραπάνω από τα μηχανάκια με τους ελιγμούς και τις σφήνες που κάνουν.

Το μόνο που εύχομαι λοιπόν είναι να αλλάξει λίγο η τύχη μου γιατί σε λίγο θα φοβάμαι να βγω από το σπίτι...

Grey's Anatomy: The Video Game

2010-01-15T14:29:00.010+02:00

Γεια σας και καλή Χρονιά σε όλους. Ό,τι επιθυμεί ο καθένας και εμένα να σταματήσει να με καταδιώκει η bad luck μου (σε λίγο καιρό έρχεται post για την οδύσσεια των 15 πρώτων ημερών του 2010.).. Για να μην είναι πολύ στενάχωρο το πρώτο post του 2010, αποφάσισα να κάνω ένα review του Grey's Anatomy: The Video Game.

Και πάλι αυτό είναι το κυρίαρχο ζευγάρι

Το Seattle Grace Hospital βρίσκεται σε μια από τις χειρότερες πανδημίες που έχει αντιμετωπίσει και βέβαια ο κάθε γιατρός ασχολείται με τα θέματα που τον καίνε (ναι, καλά καταλάβατε, οι περισσότεροι με τα γκομενικά τους ασχολούνται).

Ουσιαστικά το παιχνίδι είναι 5 επεισόδια της σειράς Grey's Anatomy. Κάθε επεισόδιο χωρίζεται σε σκηνές και κάθε σκηνή σε πράξεις. Παίρνεις εσύ το ρόλο των κεντρικών ηρώων και καλείσαι να πάρεις επαγγελματικές αλλά και προσωπικές αποφάσεις. Φυσικά καλείσαι να κάνεις και πολλών ειδών εγχειρήσεις (έδειξα επιτέλους ότι θα γινόμουν μια τέλεια χειρούργος...). Όλα αυτά είναι χωρισμένα σε minigames τα οποία πρέπει να ολοκληρώσεις σε κάποιο συγκεκριμένο χρόνο.

Γρήγορα τα ράμματα γιατί τελειώνει ο χρόνος-Μη τα θαλασσώσεις

Να πω την αλήθεια το παιχνίδι δεν ανακαλύπτει τη πυρίτιδα. Ούτε είναι ένας από τους τίτλους που πρέπει να παίξεις (είτε σε γραφικό επίπεδο είτε σε επίπεδο ιστορίας). Είναι ένα απλό και μικρό σε διάρκεια παιχνίδι χωρίς δύσκολους "γρίφους", το οποίο απευθύνεται καθαρά και μόνο στους φανς της σειράς. Το μόνο πράγμα που εμένα με χάλασε ήταν ότι δε μπορούσα να αποφύγω κάπως τους διαλόγους.

Παίρνοντας διαταγές από τον Chief.

Αν είστε fan της σειράς, τολμήστε το.Τώρα γιατί έκανα αυτό το review; Μάλλον ο απώτερος σκοπός είναι να μπω στο μάτι του Javatzis :D

Τί με παίρνεις τηλέφωνο τότε;

2009-11-04T14:24:00.003+02:00

Πριν 3 εβδομάδες περίπου είχα πάει με τη μάνα μου στα Praktiker. Είδαμε κάτι πραγματάκια που μας άρεσαν και αποφασίσαμε να τα πάρουμε. Αυτά ήταν 3 καρέκλες σαλονιού και ένας καθρέπτης μπάνιου. Ο καθρέπτης δεν ήταν διαθέσιμος αλλά οι καρέκλες υπήρχαν. Έτσι αποφασίσαμε να τον παραγγείλουμε και όταν έρθει να μας τα μεταφέρουν αυτοί όλα αφού θα πληρώναμε τη μεταφορά 30 ευρώ (πού να χωρέσει ο καθρέπτης στο Yaris). Δίνουμε μια προκαταβολή και μας λένε ότι θα μας πάρουν τηλέφωνο όταν είναι όλα έτοιμα να περάσουμε από εκεί, να τους εξοφλήσουμε και να μας πάρουν οι μεταφορείς να κανονίσουμε για τη μέρα και την ώρα.
Αυτό το Σάββατο μας παίρνουν τηλέφωνο και επειδή δε το πρόλαβα πηγαίνουμε τη Δευτέρα να τους ρωτήσουμε γιατί μας πήραν τηλέφωνο και τί γίνεται με τη παραγγελία (θέλαμε να πάρουμε και κάτι άλλο). Η απάντησή τους ήταν ότι ήρθε ο καθρέπτης αλλά οι καρέκλες δεν ήταν διαθέσιμες. Μα τους λέμε οι καρέκλες ήταν διαθέσιμες, δεν τις κρατήσατε; Ναι, αλλά αυτές ήταν ελαττωματικές μας απαντάνε. Τέλος πάντων φεύγουμε και το βράδυ της Δευτέρας μας τηλεφωνούν και πάλι και μας λένε ότι η παραγγελία είναι έτοιμη και να πάμε να τους εξοφλήσουμε.
Πηγαίνω κι εγώ χαρωπή σήμερα, κάθομαι στην ουρά και περιμένω κοντά στο μισάωρο, και μόλις φτάνει η σειρά μου μου λέει η κοπέλα ότι πρέπει να έχω ένα χαρτί που θα μου δώσουν τα παιδιά από τα έπιπλα. Πηγαίνω εκεί και μου λέει ένας υπάλληλος :"Δεν τις έχουμε αυτές τις καρέκλες. Από Δεκέμβριο τώρα". Του εξηγώ ότι αυτοί μας πήραν να έρθουμε να εξοφλήσουμε (άρα η παραγγελία ήταν έτοιμη) και αυτός, ευγενέστατος βέβαια δε μπορώ να πώ, μου εξηγεί οτι δεν μπορεί να κάνει κάτι.
Δε μπορώ να καταλάβω ποιός μ@λ@κ@ς θεώρησε ότι όλα ήταν έτοιμα. Δεν υπάρχει πια καθόλου συνεννόηση μεταξύ των τμημάτων; Το κορυφαίο είναι ότι το σλογκαν τους είναι Φθηνά και Υπεύθυνα. Να χέσω την υπευθυνότητά σας ρε....

Σε λίγο θα τους πληρώνουμε κιόλας...

2009-10-26T13:48:00.005+02:00

Πρώτα από όλα να πω χρόνια πολλά σε αυτούς που γιορτάζουν σήμερα. Και όποιος έχει Δημήτρη/ Δήμητρα να τους χαίρεται κτλ. Περνάω κατευθείαν στο θέμα.
Μια γνωστή μου τελείωσε Ιστορικό-Αρχαιολογικό και όπως είναι λογικό άρχισε να ψάχνει δουλειά σε μουσεία. Άνοιξε τις αγγελίες και άρχισε τα τηλέφωνα. Η απάντηση ήταν η ίδια: "Προσλαμβάνουμε σε όλες τις θέσεις, σε όποια θέση θέλετε εσείς. Αλλά.....ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ. Μετά από κάποιες ώρες εργασίας, σας δίνουμε ένα χαρτί που λέει ότι δουλέψατε στο μουσείο μας". Δηλαδή πηγαίνεις, τους δουλεύεις και το όφελος σου είναι ένα χαρτί. Το παίρνεις το χαρτί και πηγαίνεις για καφέ μαζί του, το πηγαίνεις βόλτες και γενικά είσαι ευτυχισμένος γιατί σπούδασες, έχεις δουλέψει και έχεις συμβάλλει στη κοινωνία. Οι λογαριασμοί που τρέχουν, τα προσωπικά έξοδα δεν σε αγγίζουν γιατί εσύ έχεις το χαρτί και έχουν λυθεί ουσιαστικά όλα σου τα προβλήματα. Και το πιο τρελό είναι οτι τα μουσεία αυτά έχουν κόσμο που δουλεύει εθελοντικά. Ρε μας κοροϊδεύετε; Σε λίγο θα δουλεύουμε και σαν ευχαριστώ θα τους πληρώνουμε και από πάνω για το καλό που μας κάνανε.
Και από την αντίπερα όχθη, ακούς στη ΕΡΤ μισθό 20.000 ευρώ για κάθε επεισόδιο (1 επεισόδιο τη βδομάδα, do the math please), τον οποίο πληρώνω εγώ και εσύ και στην ιδιωτική τηλεόραση 100.000 το μήνα. Όλα αυτά χωρίς να έχουν σπουδάσει και χωρίς να κάνουν ουσιαστικά τίποτα. Και ύστερα λένε κοροιδευτικά: "Αμάν όλοι θέλουν να γίνουν τραγουδιστές και να βγούν στη τηλεόραση;".
Γιατί κύριος να πάω να σπουδάσω; Ποιό το κίνητρο; Γιατί να μην κυνηγήσω και εγώ το εύκολο χρήμα;

Πολύ γέλιο

2009-10-14T11:14:00.005+03:00

Σπάνια γελάω με τη καρδιά μου όταν βλέπω βιντεάκια στο αγαπητό YouTube. Αλλά με το συγκεκριμένο video του Remi Gaillard πέθανα στα γέλια. Είδα και τα υπόλοιπα που έχει ανεβάσει αλλά δε τα βρήκα τόσο καλά.

Just Enjoy....

Ζητείται ελπίς...

2009-10-01T12:55:00.005+03:00

Μια από αυτές τις μέρες έπεσε στα χέρια μου η εφημερίδα City Press. Μέσα υπήρχε το ένα δημοσίευμα από την Μαρία-Ελένη Σπυροπούλου το οποίο περιείχε και τα εξής:

"Από την ημέρα που ανακοινώθηκαν οι εκλογές 55.800 Έλληνες έτρεξαν -κυριολεκτικά ποδοπατήθηκαν- για να γίνουν μέλη του ΠΑΣΟΚ. Συγκεκριμένα, οι περισσότερες εγγραφές έγιναν στα βόρεια και στα νότια προάστια, ενώ για πρώτη φορά από ιδρύσεως του Κινήματος συνολικά 156.000 μέλη πληρώνουν τη συνδρομή τους στο κόμμα, τη στιγμή που μέχρι πρότινος, ακόμα και στις ένδοξες εποχές του Ανδρέα Παπανδρέου, τα μέλη που ανταποκρίνονταν με συνέπεια στις οφειλές τους δε ξεπερνούσαν τις 110.000."

Και αυτό δυστυχώς είναι αλήθεια. Πας, γράφεσαι στο κόμμα (στο κάθε κόμμα, δεν έχω κάτι ενάντια στο ΠΑΣΟΚ), δηλώνεις συμπαράσταση, βοηθάς με όποιο τρόπο σου υποδείξουν με την ελπίδα ότι εσύ ή κάποιο οικείο σου πρόσωπο θα βολευτεί σε καμία θέση στο Δημόσιο. Κάνεις ουσιαστικά τη δουλειά που θέλουν αυτοί και σε πληρώνουν με μια υπόσχεση (αυτό και αν είναι φτηνά εργατικά χέρια). Δε ξέρω ποιός βγαίνει νικητής από αυτό το αλισβερίσι. Ο πολίτης, ο οποίος νομίζει ότι όταν χρειαστεί το κόμμα αυτό θα είναι δίπλα του ή οι πολιτικοί που κάνουν ολόκληρες προεκλογικές εκστρατείες με μηδενικό κόστος σε εργατικό δυναμικό. Και μη κοροϊδευόμαστε, το κάθε κόμμα θα διορίσει μόνο τους πολύ δικούς του και όχι όλους αυτούς.
Αλλά όπως είπε και κάποιος γνωστός μου, αυτό γίνεται για να πεις στο τέλος ότι τουλάχιστον προσπάθησα και να έχεις την ελπίδα ότι κάτι μπορεί να γίνει. Απλά κρίμα...

Τίποτα το σπουδαίο

2009-09-16T12:01:00.004+03:00

Πρώτη φορά δεν έχω τίτλο να βάλω σε ένα post. Ίσως επειδή έχω ξεχάσει πώς γίνεται το blogging, ίσως επειδή δεν έχω κάτι ιδιαίτερο να πω.
Οι διακοπές τελείωσαν και οι ρυθμοί έχουν επανέλθει στους κανονικούς. Τελικά εγώ πήγα στο χωριό, όπως είχα προβλέψει στο προηγούμενο post και πουθενά αλλού. Τίποτα το καταπληκτικό οικογενειακά με όλα τα κακά αλλά και τα καλά που συνεπάγεται αυτό. Το μόνο που μου έμεινε από αυτές τις διακοπές; 3-4 κιλά παραπάνω από τις κραιπάλες που γίνονταν επί 1 μήνα και κάτι που ήμασταν μόνοι μας σπίτι.
Γενικά η Ελλάδα κλυδωνίζεται ανάμεσα στις εκλογές (αλήθεια, μόνο εγώ δεν ξέρω τί να ψηφίσω ή έχουν και άλλοι αυτό το πρόβλημα;) και στο ποιά θα είναι η επόμενη μαγείρισσα της Μενεγάκη αφού αποχώρισε το καλοκαίρι η προηγούμενη. Τώρα θα μου πεις τί λες ρε κοπελιά και όμως αν κάνεις το λάθος να κάτσεις να δεις τα "μεσημεριανάδικα" που φέτος αρχίζουν από το πρωί και τελειώνουν αργά το απόγευμα νιώθεις οτι η εύρεση μαγείρισσα από τη Μενεγάκη είναι θέμα υψίστης σημασίας.
Θα κλείσω με ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ διαφήμιση που προβλέπεται να γίνει μεγάλο hit του χειμώνα:

Επανεμφάνιση στην blog-όσφαιρα

2009-08-06T12:41:00.004+03:00

Buongiorno!!
Μετά από απουσία αρκετών ημερών (για να μη πω μήνα και κάτι) θυμήθηκα οτι κάπου στο διαδίκτυο υπάρχει και ένα blog το οποίο το είχα παρατημένο (για να μη το πω αλλιώς). Λοιπόν τα νέα μου:
1. Παραιτήθηκα!! Συνήθως αυτό είναι κακό μαντάτο αλλά στη περίπτωση μου ήταν η καλύτερη λύση. Εκτός από το ανύπαρκτο 8ωρο, ο τυπάς που είχε την εταιρία αποδείχτηκε πολύ μ@λάκας και από τη στιγμή που ούτε ενοίκιο αλλά ούτε σκυλιά, γατιά ή παιδιά έχω να φροντίζω γιατί να κάθομαι να σκάω και να έχω τον άλλο να μου γκρινιάζει.. Έτσι, τη Παρασκευή που μας πέρασε μάζεψα τα κουβαδάκια μου και ξεκίνησα για άλλη παραλία. Όχι άλλη δουλεία δεν έχω βρει αλλά πραγματικά προτιμώ να πάω για πωλήτρια, παρά να έχω για αφεντικό αυτόν.
2. Διακοπές δεν έχω κανονίσει τίποτα. Μου έχουν πει 4 άτομα για διακοπές, λέω σε όλους ναι (γιατί να τους πω όχι και να τους δυσαρεστήσω) και τελικά το κόβω να την περνάω στο κλεινόν άστυ ή να πάω, όπως κάθε χρόνο, στο χωριό.
3. Οι γονείς έχουν ανέβει στο χωριό, εγώ από τη Δευτέρα δεν έχω βάλει κώλο κάτω (βλέπεις 3 μήνες που έμεινα στη δουλειά, είχα αφήσει πολλές εκκρεμότητες πίσω-όχι κάτι σοβαρό άτομα που δεν έχω δει) και έτσι έχω λυσσάξει εγώ αλλά και τα αδέλφια μου στις έτοιμες πίτσες (sorry about that brothers..).
Κάτι άλλο συνταρακτικό δεν έχει συμβεί (ΟΚ, το ξέρω ούτε αυτά ήταν συναρπαστικά νέα, αλλά δώστε μου λίγο χρόνο να ξαναρχίσω να συνηθίζω και υπόσχομαι ότι θα επανέλθω δριμύτερη :Ρ)

Γρίπη των χοίρων :D

2009-06-17T23:28:00.007+03:00

Χρόνο για να μπαίνω να γράφω posts δεν έχω (θα βρω-αυτό είναι απειλή) αλλά αυτό μόλις το είδα, δεν άντεξα, ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας. To "δανείστηκα" από γνωστό μου που το έβαλε στο facebook. Have fun....

Διάσημος ηθοποιός πέθανε από τη γρίπη των χοίρων ...

Και όλοι ξέρουμε ποια τον κόλλησε ...

I 'm back, baby!!!!!

2009-05-24T14:13:00.005+03:00

Μετά από 1 μήνα και κάτι, θυμήθηκα ότι έχω ένα blog και πρέπει να γράψω και τίποτα γιατί έχει αραχνιάσει.... Ο λόγος είναι ότι απλά δε προλαβαίνω!!!
Τα ευχάριστα είναι ότι έπιασα δουλειά εδώ και 3 βδομάδες. Είναι σε μια εταιρία που πουλάει αυτοματισμούς, όργανα για μετρήσεις κλπ. Είμαι κάτι ανάμεσα σε γραμματεία και προώθηση προϊόντων. Το καλό είναι ότι δε καλώ εγώ να πουλήσω (γιατί εκεί πέφτει βρισίδι-το έχω κάνει και δεν αντέχεται), αλλά παίρνουν αυτοί και εσύ συμβουλεύεις τί θα μπορούσαν να αγοράσουν.
Το κλίμα είναι καλό, το ίδιο και οι συνάδελφοι. Φυσικά και είμαι ο τελευταίος τροχός της αμάξης (η πιο νέα, η πιο μικρή) και όλα τα θελήματα τα κάνω εγώ. Μεγάλο μειονέκτημα είναι το ωράριο. Πιάνω δουλειά στις 8.30 και σχολάω standard μετά τις 7. Βάλε και μια ώρα και κάτι για το πήγαινε και άλλο τόσο για το έλα (η δουλειά είναι στο Κερατσίνι κ εγώ μένω Δάφνη). Μου τρώει όλη τη μέρα και δε προλαβαίνω να κάνω τίποτα. Καταλαβαίνετε ότι το ΣΚ τρέχω και δε φτάνω για να κάνω τις δουλειές που έχω αφήσει πίσω (και έτσι πήγε τόσο πίσω το κακόμοιρο τούτο blog). Ο μισθός είναι ο βασικός χωρίς υπερωρίες. Άρα καθόλου χρόνος για ξεκούραση τις καθημερινές και γεμάτα ΣΚ αλλά δε με φοβάμαι, είμαι μάχιμη εγώ :D
Άλλα συνταρακτικά νέα δεν υπάρχουν, και υπόσχομαι ότι σιγά σιγά θα επανέλθω και εγώ στην blogο-καθημερινότητά μου.

Ε ρε τί έπαθε το καψερό....

2009-04-18T20:27:00.005+03:00

Σήμερα το πρωί, όπως κάθε Μ. Σάββατο, πήγα να κοινωνήσω (καλά, καλά όχι κάθε Μ. Σάββατο αλλά όταν κάνω νηστεία πηγαίνω). Έχω πει σε προηγούμενο post πόσο πολύ μου αρέσει η πρώτη Ανάσταση κ ίσως είναι η καλύτερη μου στιγμή στη Μεγάλη Βδομάδα (εκτός από τη μαγειρίτσα και το αρνί :Ρ).
Τέλος όμως με τα εισαγωγικά, αυτό το post δημιουργήθηκε για να διηγηθώ κάτι που συνέβη στην εκκλησία ακριβώς μπροστά μου, περιμένοντας να κοινωνήσω. Ήταν μια γιαγιά με ένα πιτσιρικάκι γύρω στα 3. Το πιτσιρίκι να φωνάζει "πάμε σπίτι", ο παππάς να λέει "Εδώ είναι ο Χριστούλης και άνοιξε το στόμα" και η γιαγιά να λέει "έλα να πιούμε το χυμό".Το ακούει αυτό ο παππάς, τα παίρνει και να φωνάζει "ναι, αυτά λέτε και γι' αυτό γίνεται αυτό". Πλακώνει κ ένας που τους βοηθάει στην εκκλησία, και να το έχουν πιάσει το μωρό 3 για να το φέρουν βόλτα. Τελικά κοινωνάει το μωρό και με λυγμούς αλλά και παράπονο να φωνάζει "Το 'φαγα, το 'φαγα". Μωρέ το λυπήθηκα τόσο πολύ αλλά παράλληλα ήταν και τόσο αστείο. Μου θύμισε λίγο τις παλιές ελληνικές ταινίες που μόλις σκοτωνόταν κάποιος φώναζε "Μ' έφαγες".
Α και για να μη το ξεχάσω:

Καλό Πάσχα σε όλους

Ποιός κάνει τη πρώτη κίνηση;

2009-04-06T10:13:00.004+03:00

Χθες το απόγευμα, αποφασίσαμε να πάμε για καφέ με κάτι φίλες. Βρισκόμαστε και αποφασίζουμε να πάμε στη καφετέρια που δουλεύει το αγόρι της μιας κοπέλας. Καθόμαστε, πίνουμε τον καφέ μας και παράλληλα παίζει και το μάτι για να δούμε τί κόσμο έχει μαζέψει η καφετέρια (μόνη γαρ, δεν κάνω και τίποτα κακό). Και τότε, βλέπουμε έναν καλό, γύρω στα 28-30, (έρωτα, ώ έρωτα..) και από εκείνη τη στιγμή αρχίζει μια τεράστιο ψηστήρι από τις 2 φίλες μου για να πάω να του μιλήσω, αφού βλέπαμε ότι κοίταζε και αυτός.
Εγώ να είμαι της γνώμης ότι αν ήθελε να ερχόταν να μιλήσει αυτός, οι άλλες να είναι της γνώμης "μα μην είσαι μαλ@κας, μισή ντροπή δική σου, μισή ντροπή δική του". Ο σερβιτόρος- φίλος της μίας κοπέλας να λέει "πάντως εμένα δε μου αρέσει" και ο φίλος της άλλης κοπέλας, που ήρθε αργότερα και δεν τη πρόλαβε τη φάση, με έστειλε αδιάβαστη με τη φράση :"Ε μα καλά τώρα πια οι άντρες δεν κάνουν καμάκι, ΒΑΡΙΟΥΝΤΑΙ κιόλας, περιμένουν από τη κοπέλα να τους την πέσει". Τί λες ρε παιδί μου, αν βαριούνται να κάτσουν σπίτι τους, να παίξουν pro. Δηλαδή, ήμουν και εγώ γαϊδούρα να θέλω να το κουράσω το παιδί..
Πώς έχουμε γίνει ρε σύ. Δε ξέρω αν εγώ είμαι η υπερβολική αλλά αν είναι να κάνω εγώ τη πρώτη κίνηση, συγνώμη αλλά ξενερώνω και χάνω το ενδιαφέρον μου. Και στη τελική, εμένα η Disney μου έμαθε ότι ο πρίγκηπας έψαχνε να βρει τη Σταχτοπούτα από το γοβάκι της, όχι η Σταχτοπούτα τον πρίγκηπα :D

Αρκουδο-απορία

2009-03-24T10:35:00.003+02:00

Σήμερα αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας μια απορία που έχω στο περίπου 3 χρόνια.
Πριν 3 χρόνια, ήταν στη μόδα αυτά τα αρκουδάκια που τα βάζεις στο μπρελόκ και τα πατάς στη κοιλιά και μιλάνε. Κάποιος μου έκανε δώρο ένα τέτοιο και το είχα στα κλειδιά μου. Αυτό μέσα έχει μια μπαταρία, η οποία, όπως είναι φυσικό, τελείωσε. Όμως, σκέφτηκα να μη το πετάξω, ούτε να αλλάξω μπαταρία και να το έχω στα κλειδία μου χωρίς όμως να μιλάει. Αλλά επειδή είχε λίγο βρομίσει, το έβαλα στο πλυντήριο και μόλις το έβγαλα η μπαταρία είχε φορτίσει. Έτσι, κάθε φορά που αποφορτίζει η μπαταρία, το βάζω στο πλυντήριο και όταν το βγάζω αυτό είναι as good as new. Δε ξέρω γιατί γίνεται. Κάθομαι και το σκέφτομαι αλλά δε μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται. Έχει κανείς καμιά ιδέα;

No more automation student

2009-03-21T12:36:00.003+02:00

Ναι, ναι είναι αλήθεια. Επιτέλους, παραδώσαμε την εργασία, που με τόσο κόπο (γκούχου, γκούχου) κάναμε. Το ευτυχές γεγονός έγινε την Τρίτη που μας πέρασε και από 'δω και πέρα όπως είπα και σε μια φίλη μου είμαι απλά άνεργη.
Μπορεί να μας πήρε γύρω στους οκτώ μήνες, να αντιμετωπίσαμε δεκάδες προβλήματα, να σπάσανε τα νεύρα άλλες τόσες φορές αλλά τελικά άξιζε η όλη διαδικασία. Τα πράγματα που μάθαμε στην πράξη σ' αυτούς τους οκτώ μήνες δε τα μάθαμε τα άλλα 4 χρόνια που μείναμε στο ΤΕΙ. Το ξέρω, γκρίνιαζα με το παραμικρό, ήμουν έτοιμη να τα παρατήσω αλλά τί να κάνουμε αυτή είναι η φύση μου (γυναίκα δεν είμαι? :Ρ).
Και τώρα εύρεση εργασίας. Αρχικά, θα ψάξω για κάτι σχετικό με τον αυτοματισμό, αν δε βρω κάτι σχετικό με τα help desk για το Ίντερνετ (αυτό έκανα στη πρακτική) και αν δε βρω και εκεί θα γίνω πωλήτρια. Ή ό,τι μου κάτσει. Σιγά που θα κάτσω να σκάσω..
P.S. Να ευχαριστήσω κιόλας την οικογένεια μου που με στήριξε σε όλη αυτή τη κατάσταση, αλλά και εσάς για τα καλά σας λόγια, όταν έσπαγα, σας έπρηζα και με υποστηρίζατε.

Grey's Anatomy

2009-03-13T17:04:00.010+02:00

Εδώ και λίγο καιρό, σκεφτόμουν να γράψω για το Grey's Anatomy, τη σειρά που έγινε γνωστή στην Ελλάδα από τον ANT1. Εγώ την παρακολουθούσα σχεδόν παράλληλα με την Αμερική, αλλά αυτή τη season άρχισα να την παρακολουθώ και πάλι πριν λίγες μέρες. Σήμερα διάβασα αυτό το άρθρο, που εξηγεί γιατί κολλάμε με τις ιατρικές σειρές.
Συμφωνώ με όλο το άρθρο και γράφει περίπου αυτά που θα έγραφα και εγώ στο post μου. Μη κοροϊδευόμαστε, ποιά δε θα ήθελε να τη σώσει ο McDreamy ή o McSteamy, ή ποιός δε θα ήθελε να τον περιποιηθεί η Izzie σε κάποια δύσκολη στιγμή. Αυτό που μου αρέσει ιδιαίτερα σ' αυτή τη σειρά είναι ότι είναι προσωποκεντρική Εντάξει, δουλεύουν σε ένα νοσοκομείο, δείχνει τα περιστατικά που έρχονται αλλά κυρίως βλέπεις τις εντάσεις και τους έρωτες που δημιουργούνται ανάμεσα στο προσωπικό του νοσοκομείου. Όλα βέβαια δοσμένα εκεί που χρειάζεται με χιουμοριστικό και όπου χρειάζεται με συγκινητικό τρόπο.
Ένα plus που έχει η φετινή σεζόν είναι ότι σε κάθε επεισόδιο γίνεται κάτι που σε κάνει να ταράζεσαι, κάτι που δε το περιμένεις (ομολογώ οτι δεν υπήρχε αυτή η αγωνία πολύ στη προηγούμενη σεζόν).

Τρελό βιντεάκι

2009-03-09T13:31:00.006+02:00

Ψαρώσατε; :P
Και όμως αυτό το video είναι αληθινό. Στο αγαπητό ΥouΤube ο τίτλος είναι "Arabian Football Player Is Taken by the angel of death" (creepy εεεε?). Φυσικά και δεν ισχύει, ο άνθρωπος, αν διαβάσετε τα σχόλια, είναι ζωντανός και όλα αυτά που βλέπετε εξηγούνται ιατρικά και προκλήθηκαν από σπασμούς που είχε από το χτύπημα.

Άγχος, άγχος, άγχος...

2009-02-27T11:10:00.003+02:00

Λοιπόν, σήμερα θα βρεθούμε με τον chief-καθηγητή για να δει την εργασία και να μας πει τί πρέπει να κάνουμε για να κλείσουμε ημερομηνία. Η κοπέλα που είναι μαζί μου είναι στο κρεβάτι από τη μέση της. Θα προσπαθήσει να έρθει αλλά και πάλι έχω άγχος για το τί θα γίνει.... Σε λίγο φεύγω.
Α και εννοείται οτι όταν παραδώσουμε την εργασία, θα γκρινιάζω γιατί θα ψάχνω για δουλειά (όσοι με ξέρουν, γνωρίζουν άλλωστε οτι το κάνω πολύ καλά :Ρ)

Update: Γυρίσαμε απο τον καθηγητή, πολύ cool μας είπε οτι όλα είναι οk. Κατάφερε και η άλλη κοπέλα να έρθει (α ρε Mesulid αθάνατο). Απλά θα τη παραδώσουμε μετά τις 11 Μαρτίου γιατί αυτός φεύγει εκτός Ελλάδας. Και στο τέλος πήγαμε στο κυλικείο της σχολής και η κοπέλα με κέρασε καφέ (μου τον έριξε πάνω μου- γούρι δε λένε οτι είναι;)

Citizen Kane

2009-02-23T11:50:00.005+02:00

Χθες το βράδυ, αποφασίσαμε με τον Javatzis να δούμε καμιά ταινία. Τελικά, μετά από πληθώρα επιλογών καταλήξαμε στο Citizen Kane (Πολίτης Kέϊν ελληνιστί). Είναι μια ταινία του 1941 και πιστεύω οτι το 8,6/10 που του δίνει το www.imdb.com του αξίζει. Για να δούμε λίγο την υπόθεση:

Η ταινία αρχίζει με το θάνατο του Charles Foster Kane, ενός από τους πιο πλούσιους εκδότες εφημερίδας στον κόσμο, στο Xanadu, την ιδιωτική του έπαυλη ανυπολόγιστης αξίας. Ο Τύπος αποφασίζει να του κάνει ένα αφιέρωμα, όμως χρησιμοποιώντας πληροφορίες που είναι γνωστές στο ευρύ κοινό. Θέλοντας όμως να κάνουν ένα σωστό ρεπορτάζ, αποφασίζουν να καταλάβουν τα αίτια πίσω από τις πράξεις του Kane, ερευνώντας την τελευταία λέξη που είπε πριν πεθάνει:"Rosebud". Πιστεύοντας ότι η τελευταία λέξη που λέει κάποιος είναι σημαντική για αυτόν, στέλνουν έναν νέο δημοσιογράφο να μιλήσει με όλους τους ανθρώπους που έζησαν με τον Kane και είναι ακόμα στη ζωή, κάνοντας ένα flashback στη ζωή του.
Τη συνέχεια φυσικά δε θα την πω. Είναι μια ταινία που βασίζεται καθαρά στην ιστορία της και στους χαρακτήρες της, χωρίς τα εφέ που βλέπουμε σήμερα. Για όποιον δεν την έχει δει, είναι μια καλή πρόταση.

Μα, τον τρελομαγνήτη έχω;

2009-02-10T13:48:00.003+02:00

Είχαμε κανονίσει με τη κολλητή μου σήμερα να πάμε για καφεδάκι στα Starbucks στο Πανεπιστήμιο (άσχετο αλλά το Toffee Nut Latte το βάλανε όλο το χρόνο whoopee whoopee!-όποιος δεν έχει δοκιμάσει να το κάνει ίσως είναι ο καλύτερος καφές που υπάρχει στα Starbucks). Στο Πανεπιστήμιο κατέβηκα με το λεωφορείο. Σε μία στάση ανεβαίνει ένας, πατημένα 50, που πούλαγε χαρτομάντιλα. Ρώταγε τον κόσμο αν θέλουν και ύστερα πήγαινε στον επόμενο. Φτάνει σε εμένα, με ρωτάει και του απαντάω :"Όχι". Χωρίς νεύρα, χωρίς μορφασμούς, χωρίς τίποτα. Και γυρνάει και μου λέει :"Καλά, πες και ένα ευχαριστώ". Έτοιμη ήμουν να γυρίσω να του πω:"Γιατί τί μου έκανες να σου πω κι ευχαριστώ;". Αλλά συγκρατήθηκα, πήρα βαθιές αναπνοές και του έριξα απλά ένα υποτιμητικό βλέμμα.
Όλοι του έλεγαν ένα όχι και σε κανέναν δεν αντιμίλησε; Μήπως επειδή με είδε κοπέλα, αποφάσισε να βγάλει τα κόμπλεξ του πάνω μου; Τί να πω.. Τρελοί υπάρχουν πολλοί...Και μάλλον τους τραβάω!!!

Η οδύσσεια μιας πτυχιακής

2009-02-04T10:12:00.002+02:00

Δε ξέρω αν έχω πει τί είναι αυτή η περιβόητη πτυχιακή που γράφω για αυτήν συνέχεια. Το θέμα είναι:"Έλεγχος υγρασίας, θερμοκρασίας και φωτός μέσω μικροελεγκτή AVR". Αφού τσεκάραμε οτι δούλευε, έπρεπε να το κολλήσουμε σε μια πλακέτα ώστε να το παρουσιάσουμε. Αλλά επειδή και οι δύο ελάχιστη πείρα έχουμε από κολλήσεις, σκεφτήκαμε να πάμε σε έναν πιο ειδικό να μας κάνει τις κολλήσεις. Βρήκαμε έναν που επισκεύαζε τηλεοράσεις, dvd κλπ και πήγαμε και τον ρωτήσαμε αν θα μπορούσε να μας βοηθήσει. Αυτός δέχτηκε ευχαρίστως και το ραντεβού κλείστηκε για χθες το πρωί.
Έρχεται απο εδώ η φίλη μου και κατά τις 10:30 ήμασταν στο μαγαζί του, που είναι 3-4 στενά απο το σπίτι μου. Αφού κάνει τις κολλήσεις, με τη βοήθειά μας (βεβαίως, βεβαίως) του λέγαμε πού πάει το καθένα, ανοίγουμε το ρεύμα και δε δούλευει τίποτα (what a surprise!!!!). Μετά απο πολλά πολλά, καταλαβαίνουμε οτι κάνει βραχυκύκλωμα και οτι κάπου έχει γίνει λάθος. Γυρνάμε σπίτι, παραγγέλνουμε κάτι σουβλάκια (είχε πάει 2 η ώρα) και καθόμαστε να δούμε απο πού γίνεται το βραχυκύκλωμα. Μετά απο ώρα, βρίσκουμε κάτι λαθάκια και περιμένουμε να πάει έξι για να πάμε στο μάστορα να τα δούμε παρέα. Πάμε και μετά απο 1:30 ώρα το κάνουμε επιτέλους να δουλέψει. Έλα όμως, που όταν κάναμε στο σπίτι δοκιμές κατά λάθος κάψαμε ένα κινητήρα-2 μήνες τον είχαμε τον κινητήρα και τον κάψαμε τελευταία μέρα ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΜΟΥ!!! Δε πειράζει όμως, σήμερα θα κατέβω Αθήνα, θα πάω να πάρω ένα κινητήρα, θα τον συνδέσω και ούτε γάτα ούτε ζημιά..
Τώρα το μόνο που μας μένει είναι τα θεωρητικά και μια σχεδίαση του κυκλώματος μέσω ενός προγράμματος. Το πτυχίο που αχνοφαινόταν, αρχίζει και φαίνεται πιο καθαρά και πιο κοντά.

Σε ποιόν θα ήθελες να μοιάζεις (Τεστάκι)

2009-02-02T12:07:00.006+02:00

Για να αρχίσει καλά η εβδομάδα, πάμε να κάνουμε ένα τεστάκι-να γελάσουμε και λίγο...

Ποιός είναι αυτός που θα ήθελες να του μοιάσεις??

Προσπάθησε να το κάνεις χωρίς να κοιτάξεις τις απαντήσεις.....

Please μην δεις τις απαντήσεις μέχρι να το τελειώσεις και θα σου αρέσει !!!

Πάρε ένα κομπιουτεράκι αν χρειάζεται

1) Διάλεξε έναν αριθμό ανάμεσα στο 1-9.

2) Πολλαπλασίασε το με το 3.

3) Πρόσθεσε 3, και μετά πολλαπλασίασε το πάλι με το 3.

4) Θα έχεις ένα διψήφιο ή τριψήφιο αριθμό...

5) Πρόσθεσε τα ψηφία του, τώρα πήγαινε κάτω για τις απαντήσεις...............

Με αυτόν τον αριθμό θα βρεις το άτομο που θέλεις να του μοιάσεις απο την λίστα:

1. Santra Bullock

2. Mισέλ Φάιφερ

3. Άννα Βίσση

4. Μπέζος

5. Bill Gates

6. Νικοπολίδης

7. Paris Hilton

8. Αλέξης Κούγιας

9. Αναστασία!!!

10. Britney Spears

Το ξέρω.. Απλά έχω αυτό το χάρισμα,να επηρεάζω τους ανθρώπους... Μια μέρα ίσως το καταφέρεις και εσύ... Αλήθεια!!!

Υ.Γ.: Σταμάτα επιτέλους να αλλάζεις τους αριθμούς για να πάρεις άλλο αποτέλεσμα. Εγώ είμαι το άτομο που θαυμάζεις!!Παραδέξου το!!!!

Επιτέλους έφτασε

2009-01-29T15:26:00.002+02:00

Από χθες κρατάω στα χέρια μου το Samsung U600 (λες και το γέννησα δεν ακούστηκε;). Ωραίο design και με τα χαρακτηριστικά που θέλω. Με το που γκρίνιαξα μέσα σε δύο μέρες ήρθε- ή διαβάζει το blog μου κάποιος από το Πλαίσιο ή εισακούστηκαν οι προσευχές μου :Ρ . Έχω μερικά προβληματάκια αλλά ακόμα δεν έχουμε καλογνωριστεί και δε ξέρω τα χούγια του. Ψάχνω να βάλω ήχο για κλήσεις και μηνύματα αλλά δε μου αρέσει τίποτα. Εσείς τί έχετε; Για να πάρω καμία ιδέα..
Κατά τα άλλα η εργασία πάει καλά. Νομίζω οτι κοντεύουμε να τη τελειώσουμε (το έχω πει τόσες φορές που δε το πιστεύω πια).Τα προβλήματα που είχαμε τα λύσαμε και προχωράμε στα τελικά στάδια.

Παράπονα εβδομάδας

2009-01-26T15:41:00.004+02:00

Έχω να κάνω 2 καταγγελίες κυρίες και κύριοι:
α) Από τις 19 του μήνα έχω παραγγείλει το Samsung U600 (ναι, τελικά αποφάσισα!!!) ηλεκτρονικά από το Πλαίσιο και ακόμα το περιμένω (του τύπου όσο το είδες εσύ, το είδα και εγώ). Δεν είναι διαθέσιμο (αν και στο site μια γράφει δεν είναι διαθέσιμο, μία παράδοση σε 24 ώρες). Δε μπορούσαν να πάρουν ένα τηλέφωνο να ενημερώσουν; Φταίω εγώ να ακυρώσω τη παραγγελία; Ή ακόμα χειρότερα να το πάρω από αλλού και όταν δεήσουν να το στείλουν να τους το ξαναστείλω πακέτο (όπως δεν ενημερώνουν αυτοί, να μην ενημερώσω ούτε εγώ);
β)Πήγαμε σήμερα για το πρώτο μας service. Πόσο μας πήραν; 135 ευρώ. Και μας είπαν οτι του χρόνου που θα γίνει πιο εμπεριστατωμένος έλεγχος θα είναι τα διπλάσια. Απαπα..Καλά λέει η μάνα μου οτι το αυτοκίνητο είναι ένας κουβάς που όσα και να του ρίξεις τα τρώει.
Ουφ αυτά είχα να πω, τα είπα και ηρέμησα τουλάχιστον..

Dikiasou.com

2009-01-22T11:35:00.005+02:00

Το www.dikiasou.com είναι μια σειρά, η οποία υπάρχει στο Internet από τον Οκτώβριο. Ουσιαστικά είναι ένα video-blog, όπου μια κοπέλα, η Μυρτώ, ανεβάζει βιντεάκια και γράφει για τη σχέση της με το Βίκτωρα, το φίλο της, και τις κολλητές της. Δηλαδή, περιγράφει τη πραγματικότητα των σχέσεων, φιλικών και ερωτικών, με όλα τα προβλήματα που μπορούν να υπάρχουν.
Σαν ιδέα είναι πολύ καλή, οι ηθοποιοί νέα πρόσωπα και πιστευτοί και το σενάριο αρκετά καλοδουλεμένο. Το σενάριο συμβαδίζει με την ελληνική αλλά και τη παγκόσμια πραγματικότητα (στα πρώτα video βλέπουμε για την εκλογή του Obama). Ένα, επίσης, ωραίο στοιχείο είναι οτι έχουν δημιουργηθεί και άλλα blogs αλλά και λογαριασμοί σε διάφορα sites (facebook, myspace κλπ), όπου μπορείς να δεις την ιστορία και από τη ματιά των συμπρωταγωνιστών. Και πού ξέρουμε, αυτοί οι ηθοποιοί μπορεί να μας απασχολήσουν στο μέλλον (και η Πηλιχού, η κόρη της Λέχου στο Ευτυχισμένοι Μαζί, από το ελληνικό on-line παιχνίδι 5η Ημέρα ξεκίνησε).
Πάντως το καλύτερο είναι τα σχόλια που αφήνουν οι θεατές αυτής της σειράς, οι οποίοι πολλές φορές βρίζουν, συμβουλεύουν και γενικά μπαίνουν στη διαδικασία να γράψουν αυτά που σκέφτονται για τους πρωταγωνιστές. Βέβαια, ποτέ δε μπορεί να είσαι σίγουρος αν τα σχόλια είναι fake ή αληθινά...

Εύρεση καινούργιου κινητού

2009-01-15T14:09:00.007+02:00

Από το Δεκέμβριο, έχω ξαμοληθεί να βρω καινούργιο κινητό. Το τωρινό μου κινητό είναι ένα Motorola V620 και το έχω 2,5 χρόνια περίπου. Έχει αρχίσει να πέφτει πολύ γρήγορα η μπαταρία. Επίσης, κάποια πλήκτρα δε δουλεύουν καλά με αποτέλεσμα κάθε φορά που πάω να στείλω ένα μήνυμα, κάνω πρώτα μια δέηση μήπως και φιλοτιμηθεί.

Το συμπαθέστατο, κατά τα άλλα, Motorola V620

Γενικά, εγώ πολλά πολλά δε θέλω από το κινητό. Αυτά είναι περίπου τα χαρακτηριστικά που ψάχνω:

Μια καλούτσικη κάμερα- όχι πολλά MP.
Ραδιόφωνο-πώς να περάσει η ρημάδα η ώρα στο λεωφορείο.
Ξυπνητήρι-και όμως δεν έχω στο δωμάτιο μου.
Bluetooth-πού πας ρε Καραμήτρο τη σήμερον ημέρα χωρίς Bluetooth;
Και last but not least να κοστίζει κάτω από 200 ευρώ.

Οι έρευνες έχουν οδηγήσει στο Samsung U600. Αλλά και πάλι έχω αμφιβολίες. Έχει κανείς προσωπική εμπειρία από αυτό το κινητό; Έχετε εσείς κάτι να προτείνετε με τα παραπάνω χαρακτηριστικά; Όποια βοήθεια καλοδεχούμενη!!

To Samsung U600- Γλυκούλι δεν είναι;

Νέο κόλλημα..

2009-01-14T12:10:00.003+02:00

Το ξέρω οτι χάθηκα.. Τώρα θα μου πεις σιγά ρε κοπελιά δεν είσαι και από τους πιο συχνούς bloggers. Απλά δεν συνέβη κάτι σημαντικό για να το μοιραστώ μαζί σας. Αλλά δε πτοούμαστε. No news, good news δε λένε;
Λοιπόν, για να επανέλθουμε σιγά σιγά, παραθέτω ένα τραγουδάκι του Κιάμου (γενικά δεν τον πάω, αλλά αυτό μου άρεσε, μάλλον λόγω ρυθμού). Το ξέρω οτι πολλοί με βρίζουν επειδή ακούω ελληνικά, αλλά αφού μου αρέσει δε θα δώσω εξηγήσεις σε κανέναν.. Αμάν πια!!
Για πάμε...

Καλή Χρονιά να έχουμε!!!!

2009-01-01T20:44:00.003+02:00

Επιτέλους έφυγε το 2008 (ήταν τόσο καλό, που λένε οτι πρόσθεσαν κι 1 δευτερόλεπτο). Δε ξέρω για εσάς αλλά εγώ παιδεύτηκα με το δίσεκτο. Σε όλα τα επίπεδα ήταν ένα έτος επιεικώς χάλια! Απαπα έφυγε και να μη ξαναγυρίσει που λέμε..
Ήρθε κι εμένα η σειρά μου να δώσω τις ευχές μου για το νέο έτος (μη με πείτε και γαϊδούρα). Λοιπόν παίδες πάνω απ' όλα υγεία σε όλους μας και να βρει ο καθένας αυτό ή αυτά που του λείπουν για να είμαστε ευτυχισμένοι..
Α να μη ξεχάσω: Χρόνια Πολλά και στο μπαμπακούλι μου, που τον λένε Βασίλη.

Θέλω να την κάνω..Βαρέθηκα πια

2008-12-24T12:43:00.003+02:00

Θέλω να φύγω απο το σπίτι.Πνίγομαι. Βαρέθηκα να κάθομαι όλη μέρα και να κοιτάω ένα γαμωκύκλωμα, το οποίο κολλάει σε όλα τα σημεία. Βαρέθηκα να είμαστε δύο άτομα στη συγκεκριμένη πτυχιακή και να παλεύω μόνη μου να τη βγάλω. Είμαι στο τσακ να τα παρατήσω.
Μέρες τώρα σκέφτομαι να φύγω απο το σπίτι. Και να πάω πού, όμως; Μέχρι που σκέφτομαι να φύγω απο την Ελλάδα.Νοιώθω οτι πραγματικά δεν υπάρχει τίποτα να με κρατάει εδώ. Δε ξέρω αν έχω τα κότσια να το κάνω...

Χριστούγεννα?Πότε?

2008-12-22T13:31:00.009+02:00

Λοιπόν εδώ και λίγες μέρες με ταλαιπωρεί ένα μείζον θέμα(λέμε τώρα..). Δε μπορώ να μπω στο κλίμα των Χριστουγέννων. Βρε τί πήγα σε σπίτια γνωστών που έχουν στολίσει, τι γύρισα την Αθήνα και είδα όλες τις βιτρίνες, τί το συζήτησα με γνωστούς. Τίποτα!!
Δε ξέρω αν φταίνε τα θέματα των τελευταίων ημερών, ή αν είναι η μαύρη αλήθεια οτι μεγαλώνω αλλά φέτος ούτε είχα τη παραμικρή όρεξη να στολίσω. Γενικά, να πω την αλήθεια, μου τη σπάει να είσαι ενήλικας και άτεκνος και να ενθουσιάζεσαι με τα Χριστούγεννα. Να είσαι παιδί, το καταλαβαίνω, περιμένεις δώρα, τα λαμπάκια στο δέντρο. Να είσαι γονιός, πάλι το καταλαβαίνω γιατί βλέπεις το βλαστάρι σου χαρούμενο και ό,τι το κάνει ευτυχισμένο σε κάνει και εσένα. Αλλά να είσαι ενήλικας και να ενθουσιάζεσαι με όλα αυτά μου φαίνεται κουτό. Επίσης, τα Χριστούγεννα, πάντα με έπιανε μια small κατάθλιψη (γιατί μαμά όλοι είναι ζευγάρια και εγώ μπακούρι???).
Αλλά όλα αυτά φέτος, δεν ισχύουν. Είμαστε 3 μέρες πριν, και ούτε τη γνωστή κατάθλιψη νιώθω, ούτε τίποτα. Μέχρι και νηστεία (καλά, mini νηστεία) άρχισα σήμερα για να νιώσω το εορταστικό κλίμα. Θα σας κρατάω ενήμερους για τις εξελίξεις (γιατί φυσικά και σας ενδιαφέρει σαν θέμα, δε το συζητάω)!!

Τι είναι αυτό; - What is that?

2008-12-17T12:14:00.007+02:00

Χωρίς λόγια!!

Όλη η Ελλάδα καίγεται..

2008-12-09T10:47:00.005+02:00

Πρώτα απ' όλα να τονίσω οτι ποτέ στη ζωή μου δεν έχω κατέβει σε πορεία. Ούτε καν έχω πάει να ψηφίσω στη σχολή στις εκλογές γιατί το θεωρούσα μάταιο. Αλλά αυτό που έχει γίνει τις τελευταίες μέρες στην Αθήνα, αλλά και σε όλη τη χώρα μόνο ασυγκίνητο δε μπορεί να σε αφήσει.
Γούσταρα που έβλεπα τους μαθητές ξεσηκωμένους. Έδειχνε οτι ακόμα αυτός ο τόπος έχει αισθήματα και οτι ακόμα μας ενδιαφέρει έστω και στο ελάχιστο τί γίνεται γύρω μας. Βέβαια υπήρχαν και πολλοί, οι οποίοι το κάναν για τη πλάκα τους (μη κοροϊδευόμαστε, πάντα υπάρχει ο χαβαλές και το να γλυτώσουμε το μάθημα σ' αυτές τις περιπτώσεις). Αλλά και πάλι, ήταν απάνθρωπο αυτό που έγινε και κάπως έπρεπε να αντιδράσουν. Γιατί, ό,τι και να του είπε ο 15χρονος, ο μπάτσος (αστυνομικό δεν τον λες με τίποτα) δεν είχε το δικαίωμα όχι να το κάνει αλλά ούτε να σκεφτεί να τον σημαδεύσει. Για όνομα του Θεού, ήταν ΠΑΙΔΙ. Θα ήθελε ένας συνάδελφος του (μπάτσος και αυτός) να κάνει το ίδιο στα παιδιά του;
Άλλο βέβαια αυτές οι πορείες που έγιναν από μαθητές και φοιτητές και άλλο αυτό που έγινε το βράδυ. Αυτές οι λεηλασίες και το πλιάτσικο, σε όλα τα μαγαζιά της Αθήνας καμία σχέση δεν είχε με το θάνατο του αδικοχαμένου παιδιού. Αυτοί πραγματικά θεωρώ οτι βρήκαν αφορμή, αφού τα επεισόδια που είχαν προαναγγείλει για τις 17 Νοέμβρη τους τα χάλασε ο καιρός. Πολλοί συσχέτισαν το γεγονός των λεηλασιών με την οικονομική κρίση, τα σκάνδαλα και την ανεργία. Δε πιστεύω οτι είχαν δίκιο. Οι τύποι είναι καθαρά ανεγκέφαλοι και το μόνο που κάνουν είναι να μειώνουν την αξία του θανάτου του παιδιού και να κατευθύνουν το ενδιαφέρον του κόσμου στις καταστροφές. Με τις καταστροφές αυτές, οι μόνοι που επλήγησαν ήταν οι μικρομεσαίοι που είχαν τις επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι που δούλευαν σε αυτές (ναι, μέσα σε αυτούς και η γενιά των 700 ευρώ).
Αφήστε επιτέλους ήσυχους τους μαθητές, τους καθηγητές και τους φοιτητές να κάνουν μια ειρηνική πορεία, να δωθεί σημασία στο θάνατο του 15χρονου. Μη ξευτελίζετε το γεγονός με άσχετες καταστροφές!! Και αφήστε επιτέλους αυτούς τους γονείς ήσυχους να κλάψουν για το παιδί τους που τόσο άδικα έχασαν.

Update: Ρε πάμε καλά;Έχουμε χάσει το μέτρο τελικά..Έξω απο το νεκροταφείο, την ώρα που γίνεται η κηδεία, γίνεται συμπλοκή και πετάνε δακρυγόνα..Αφήστε γαμώτο την οικογένεια ήσυχη. Σεβαστείτε τη στιγμή.Μέσα η μάνα αποχαιρετά το παιδί της. Σεβαστείτε το, αν ξέρετε τι σημαίνει αυτή η λέξη..

The Abbey

2008-12-07T12:04:00.009+02:00

Σήμερα θα κάνω κάτι που έχω πολύ καιρό να κάνω. Θα γράψω review (ο Θεός να το κάνει) για ένα παιχνίδι!!
Χθες τελείωσα το "The Abbey". Είναι ένα adventure, το οποίο διαδραματίζεται σε ένα μοναστήρι απόμακρο αλλά γνωστό σε όλο το κόσμο για τη βιβλιοθήκη του. Η όλη ιστορία μας γυρίζει στα χρόνια του Μεσαίωνα και της Ιεράς Εξέτασης. Παίρνεις το ρόλο ενός μοναχού του Λεονάρδου του Τολέδο, γνωστό στους κύκλους της Εκκλησίας για τις περιπέτειες του. Συνοδεύει τον μαθητευόμενο του Bruno, που είναι κατά γενική ομολογία μπελάς, για να τον αφήσει στο μοναστήρι, αφού αυτή είναι η επιθυμία του πατέρα του. Στο δρόμο προς το μοναστήρι κάποιος πετάει μια πέτρα κατά πάνω του Λεονάρδο, την οποία και αποφεύγει αλλά είναι ξεκάθαρο οτι κάποιος δε θέλει τον Λεονάρδο στο μοναστήρι. Με το που φτάνει, ενημερώνεται για το θάνατο ενός μοναχού κάτω υπό περίεργες συνθήκες, αφού τον καταπλάκωσε ένα θυμιατήρι 200 κιλών. Του ανατίθεται να ερευνήσει αυτό το ατύχημα, όπως το αποκαλούν όλοι οι μοναχοί, οι οποίοι συνδέουν όμως το ατύχημα με το Διάβολο, ο οποίος όπως λένε έχει εισχωρήσει στο μοναστήρι. Βέβαια θα αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα και πολλές απαγορεύσεις μέχρι να βρεί τον υπεύθυνο. Τα υπόλοιπα στις οθόνες σας, αν αποφασίσετε να το παίξετε.

Το παιχνίδι μ' άρεσε πολύ (γι' αυτό κάθισα και έκανα αυτό το post). Έχει σχετικά εύκολους γρίφους και σχετικούς με το παιχνίδι. Η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα και πολλή επίκαιρη με το θέμα του Βατοπαιδίου και όλα αυτά που ακούγονται. Επίσης, έχει πολύ όμορφους διαλόγους, ωραία μουσική και πολύ ωραίους χαρακτήρες, όπου ο καθένας διαφορετικός και έχει κάτι να κρύψει. Το περιβάλλον και οι χαρακτήρες είναι καρτουνίστικοι.
Τώρα τα μειονεκτήματα του..Ο κακός σχεδιασμός του Λεονάρδο, ο οποίος φαίνεται να είναι νευριασμένος σε όλο το παιχνίδι (λες και είχε υπογράψει για άλλο concept και τον ανάγκασαν να πρωταγωνιστήσει σ' αυτό)..Επίσης, υπάρχει και κάποιο πρόβλημα με τους διαλόγους- μερικοί δεν ακούγονται ή άλλα λέει ο χαρακτήρας άλλα γράφουν οι υπότιτλοι (αυτό βέβαια μπορεί να οφείλεται στο image που κατέβασα).
Πάντως θα το πρότεινα σα παιχνίδι για να περάσεις τη ώρα σου, ειδικά να είσαι φάν του μυστηρίου και των adventures. Κάτι τελευταίο που αξίζει να σημειωθεί είναι οτι μπορεί να το βρείτε με το όνομα Murder in the Abbey.

Αγαπημένη συνήθεια

2008-12-04T13:05:00.004+02:00

Χθες το πρωί είχα βγει με μια φίλη μου για βολτίτσα. Και έτσι όπως πήγαινε η κουβέντα, είπαμε και για την αγαπημένη μας συνήθεια. Λοιπόν, εμένα αγαπημένη στιγμή της μέρας είναι το πρωί που θα καθίσω στο pc και θα μπω στο Internet. Πάντα παρέα με ένα Νες (ειδικά τώρα που είναι και χειμώνας) μαθαίνω τα νέα σας από τα blogs, μπαίνω Facebook (εμ τί όλοι έχουν, εγώ στο πηγάδι κατούρησα) και γενικά επισκέπτομαι sites που με ενδιαφέρουν. Με αυτό το τρόπο γεμίζω μπαταρίες και αρχίζω να συνέρχομαι απο τον ύπνο. Βλέπεις, αυτό το μισάωρο που χαλάω στο Internet το πρωί είναι ένα πλεονέκτημα του να είσαι άεργος (ή κάνουμε εκπαιδευτικό blogging ή όχι).

Έλα

2008-11-20T14:48:00.003+02:00

Σας παρουσιάζω το νέο μου κόλλημα για αυτή την εποχή. Τραγουδάει η Ελεονώρα Ζουγανέλη, κόρη του Γιάννη Ζουγανέλη, και ο Πάνος Μουζουράκης που τον γνωρίσαμε ως Τζάμπα στους S1ngles.

Το ταλέντο του κουνελιού

2008-11-16T20:27:00.009+02:00

Ο καθένας έχει ένα σκοπό στη ζωή του. Ποιός είπε όμως οτι τα κουνέλια μπορούν μόνο να είναι χαριτωμένα και να γίνονται στιφάδο; Μέγα λάθος..Έχουν και άλλα ταλέντα (κρυφά στους περισσότερους) :

Αγαπημένο reality!!

2008-11-07T13:13:00.004+02:00

Το τελευταίο καιρό γίνεται μεγάλος ντόρος για το reality του ΑΝΤ1 "Η Στιγμή της Αλήθειας". Όσοι έχουν βήμα βγαίνουν και το κατηγορούν οτι είναι πολύ σκληρό παιχνίδι και πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος για να κερδίσει ένα ποσό. Να θυμηθούμε βέβαια οτι μόλις είχε αρχίσει η τρέλα των reality με το Big Brother πάλι βγαίναν και το κατηγορούσαν για το οτι δεν υπήρχε σεβασμός στη προσωπική ζωή των παικτών.
Εγώ σε όλα αυτά ένα μόνο έχω να απαντήσω. Το λατρεύω αυτό το παιχνίδι. Μ' αρέσει τρελά που ξεκατινιάζονται. Ίσως είναι το μόνο πρόγραμμα που δεν υπάρχει περίπτωση να χάσω. Και να εξηγηθώ: Απο τη στιγμή που ο παίκτης πηγαίνει με την θέληση του, είναι ενήλικος και έχει συναίσθηση που πηγαίνει και τί πρόκειται να γίνει, δε καταλαβαίνω γιατί εμένα πρέπει να με ενοχλεί όλο αυτό. Φυσικά εγώ δε θα πήγαινα σε αυτό το πρόγραμμα και αυτή είναι επιλογή μου, όπως επιλογή είναι και των παικτών να πάνε. Και στη τελική όλοι οι ηθικολόγοι που κρίνουν αυτό το παιχνίδι σίγουρα τα περισσότερα από αυτά που λένε οι παίκτες τα έχουν κάνει ή τα έχουν σκεφτεί, αν όχι και χειρότερα.

Επικινδυνολογίες και Άγιος ο Θεός..

2008-10-29T09:37:00.006+02:00

Κάθομαι μια μέρα να δω τηλεόραση (τί το ήθελα) και εκεί που έχω χαλαρώσει πέφτω πάνω στο trailer της εκπομπής του Ευαγγελάτου "Αποδείξεις και στη πολιτική". Το τί μαυρίλα είχε αυτό το βίντεο δε λέγεται. Δε φτάνει που κάθε μέρα βλέπουμε στις ειδήσεις οτι η οικονομία πάει κατά διαόλου, δε φτάνει που έχουν αρχίσει και σφίγγουν τα ζωνάρια, έχουμε και τον Ευαγγελάτο να βγάζει τέτοιες εκπομπές και τέτοια trailer για να κάνει τηλεθεάσεις. Βέβαια η κορυφαία στιγμή του βίντεο ήταν η φωνή που ακούγεται "Έχετε καταλάβει το μέγεθος της κρίσης;". Όχι ρε ηλίθιε, εσένα περιμένουμε να μας το πεις. Και το κακό είναι οτι αυτή η εκπομπή διογκώνει τόσο πολύ τις καταστάσεις που (sorry για την έκφραση, αλλά μόνο αυτή ταιριάζει) το τόσο το κάνει τόσο. Με τόσες επικινδυνολογίες που ακούγονται, είναι φυσικό ο κόσμος να έχει φοβηθεί και να υπάρχει ανασφάλεια για το μέλλον.
Θυμάστε και πέρυσι τις εκπομπές που έκανε, που όλα τα είχε βγάλει σκάρτα και φυσικά έβγαινε στο τέλος και έλεγε:"Την εκπομπή αυτή δε τη κάναμε για να σταματήσετε να αγοράζετε/ χρησιμοποιείτε αυτά τα προϊόντα, αλλά για να προσέχετε...".Τί να πρωτοπροσέξουμε αγάπη μου όταν έχεις βγάλει τα πάντα για πέταμα;
Και δε θα ήταν πρόβλημα αν έβγαιναν και το έλεγαν ήρεμα οτι υπάρχει μια οικονομική κρίση αλλά με σύνεση και προσοχή, σιγά σιγά όλα θα φτιάξουν. Όχι, για να κάνουν νούμερα, μπορούν αν σε πείσουν οτι έχει έρθει ο 3ος Παγκόσμιος πόλεμος και οτι δε πρόκειται να σωθούμε με τίποτα(μόνο οι κατσαρίδες έχουν μια ελπίδα-μάλλον γιατί δεν τους ακούνε).
Και εγώ και εσύ μπορεί να καταλάβουμε αυτό που γίνεται και να μην μας επηρεάσει ψυχολογικά τόσο πολύ, αλλά οι κακόμοιροι οι ηλικιωμένοι που δέχονται όλον αυτό τον καταιγισμό απο διογκωμένες πληροφορίες πώς μπορούν να προστατευτούν;Που πιστεύουν ό,τι τους σερβίρουν απο την τηλεόραση..
Καλή η τηλεθέαση, καλές οι αμοιβές αν κάνουμε επιτυχίες αλλά σκεφτείτε και τον τρόμο που σπέρνετε με αυτά που λέτε και που κάνετε...Μη τα θυσιάζουμε όλα στο βωμό της AGB.

Υ.Γ. Έψαξα στο Internet το trailer της εκπομπής αλλά δυστυχώς δε το βρήκα πουθενά. Αν το βρω θα το ανεβάσω για να δείτε για τί κατάντια μιλάμε.

Νυχτοπερπατήματα(Μέρος...δε θυμάμαι)

2008-10-24T09:33:00.004+03:00

Προχθές το βράδυ μου έρχεται μήνυμα στο κινητό από ένα παιδί που ήμασταν μαζί στο ΟΤΕ, που έκανα πρακτική. Με ενημέρωνε οτι κανόνισαν βραδινή έξοδο σε μία ταβέρνα-ρεμπετάδικο για την επόμενη μέρα. Επειδή δεν είχα κανονίσει τίποτα,είχα πάρα πολύ καιρό να τους δω(τους είχα δει τελευταία φορά τον Ιούλιο) και μου είχαν λείψει δέχτηκα αμέσως. Το μαγαζί ήταν στην Ηλιούπολη-σχετικά κοντά στο σπίτι μου. Είχαμε δώσει ραντεβού στο μετρό του Αγ. Δημητρίου και απο εκεί με αυτοκίνητα.
Το μαγαζί ήταν με live μουσική και γενικά είχε πολύ κέφι η κατάσταση γιατί ήταν μικρό και γινόντουσαν όλοι μια παρέα. Είπαμε τα νέα μας, χορέψαμε, φάγαμε και ήπιαμε (πολύ). Γύρισα σπίτι γύρω στις 3 και επειδή είμαι πολλή τυχερή σαν άτομο, σήμερα βρήκαν τη μέρα και άρχισαν να φωνάζουν οι δικοί μου απο τις 8:30 και αναγκάστηκα να σηκωθώ. Extra βαρύς σήμερα ο καφές για να ξυπνήσω. :)
Γενικά αν είσαι άτομο που δε πολυγουστάρει τη βαβούρα, τα μεγάλα μαγαζιά και προτιμάς τα πιο κλειστά και οικογενειακής ατμόσφαιρας είναι μια πολλή καλή πρόταση. Το μόνο αρνητικό είναι οτι δεν είχε πίστα, αλλά ο Έλληνας αν θέλει να χορέψει βρίσκει μέρος..

You Vote αλά Αμερική

2008-10-14T20:12:00.009+03:00

Το τι κάνουν στην Αμερική για να πείσουν το κόσμο να ψηφίσουν δε λέγεται. Έχουν επιστρατεύσει το μισό Hollywood και παρακαλάνε στα βιντεάκια να πάνε να ψηφίσουν. Παραθέτω 2 βίντεο:

Με ξέρεις; Αφού δε με ξέρεις πώς με κρίνεις;

2008-10-08T10:23:00.004+03:00

Χθες το πρωί είχα πάει με τη μητέρα μου σε μία τράπεζα στο Πειραιά να πάρει κάτι λεφτά για μία υποχρέωση που είχαμε. Παίρνουμε νούμερο και περιμένουμε. Ένας βλάκας που δούλευε εκεί αρχίζει και φωνάζει τα νούμερα( μα αφού είχε ηλεκτρονικό πίνακα, αυτός δε χρειαζόταν, πιο πολύ τζέρτζελο γινόταν...). Σε μια στιγμή, ανάβει τσιγάρο αν και υπήρχε επιγραφή απαγορεύεται το κάπνισμα. Φταις εκείνη τη στιγμή να ανάψεις και εσύ τσιγάρο, και ας τόλμαγε κανείς να σου πεί τίποτα. Αλλά δε καπνίζω. Επειδή τα χρήματα ήταν πολλά, μας τα έδωσαν σε μορφή επιταγής που για να την πάρουμε έπρεπε να κάνουμε ένα τουρνέ σε 4 ταμεία της τράπεζας. Ο πρώτος μας έδωσε ένα χαρτί οτι θέλουμε σε επιταγή αυτά τα χρήματα και τα αφαίρεσε απο το βιβλιάριο, ο επόμενος μας έδειξε την επιταγή, υπογράψαμε σε ένα χαρτί και μας είπε οτι για να την πάρουμε πρέπει να πάμε στο δίπλα ταμείο. Πάμε στο δίπλα ταμείο και μας δίνουν την επιταγή αφού πρώτα την υπογράφουμε και μας λένε οτι πρέπει να την υπογράψει και ο διευθυντής. Πάμε στο διευθυντή, ο οποίος την υπογράφει και επιτέλους φεύγουμε.
Και εκεί που την κρατάω στα χέρια μου, λέω στη μάνα μου στη πλάκα : "Θα πάρω τα χρήματα και θα αρχίσω μια καινούργια ζωή μακριά σας". Και πετάγεται ένας που κρυφάκουγε και λέει:"Ε μα βέβαια, αφού την έχετε κακομάθει!!!". Περιττό να πω οτι έμεινα κάγκελο...Μα είμαστε σοβαροί; Πώς με χαρακτηρίζεις κύριος απο τη στιγμή που μόλις με είδες; Τί να πείς, τρελοί υπάρχουν πολλοί..

Ταξίδι στο χωριό

2008-09-25T12:22:00.003+03:00

Χθες το απόγευμα γύρισα απο το χωριό, τη ξακουστή Μαγούλα(όχι αυτή κοντά στην Αθήνα αλλά τη Μαγούλα Μεσσηνίας). Είχα φύγει Δευτέρα μεσημέρι και το απόγευμα ήμουν εκεί. Ο δρόμος ήταν πολύ καλός μέχρι την Τρίπολη αλλά ύστερα έπρεπε να ήσουν προσεκτικός λόγω στροφών και του στενού δρόμου. Πήγα με τη μητέρα μου που είχε κάτι δουλειές να κάνει και να δούμε το σπίτι που το είχε φτιάξει ο θείος μου και είχαμε να πάμε πάρα πολλά χρόνια. Καταλαβαίνετε το σοκ που έπαθα μόλις πήγα αφού στο χωριό δεν υπήρχε ψυχή. Έβγαινες στο δρόμο και μια καλημέρα δεν μπορούσες να πεις( μόνο κάτι κότες συναντούσες). Γραφικό χωριό αλλά μπορούσες να ζήσεις για πολύ λίγο καιρό( ειδικά εγώ που έχω συνηθίσει στη φασαρία και την πολυκοσμία) και μόνο με αυτοκίνητο αφού στο χωριό το μόνο που υπήρχε ήταν ένα μπακάλικο-καφενείο και τίποτα άλλο. Μόνο αν είχες αυτοκίνητο μπορούσες να πας στα γύρω χωριά που είχαν περισσότερο κόσμο(μη φανταστείτε τρελό πληθυσμό) αλλά δυστυχώς εμείς δεν είχαμε αμάξι και έτσι έπρεπε να φωνάξουμε ταξί για τις μετακινήσεις. Φυσικά κλεινόμασταν στο σπίτι από τις 8 αφού τότε βράδιαζε και καθόμασταν και βλέπαμε τηλεόραση. Το τι μύγα σκοτώσαμε αυτές τις 2 μέρες δε λέγεται. Το μόνο πρόβλημα που δεν είχες εκεί ήταν το θέμα του parking. Είχε άπλα και ακόμα και στα μεγαλύτερα χωριά μπορούσες να παρκάρεις άνετα.
Γενικά ωραία εμπειρία και ένας καλός τρόπος για να ξεφύγεις απο το καυσαέριο και τα προβλήματα της πόλης, να ηρεμήσεις και να κάνεις ολιγοήμερες διακοπές-πάντα όμως με αυτοκίνητο.

Αχ, αυτοί οι γονείς..

2008-09-12T18:20:00.006+03:00

Πριν από λίγη ώρα είχα μια λιγούρα. Στην προσπάθεια μου να βρω κάτι να χλαπακιάσω και αφού έψαξα όλη τη κουζίνα και δε βρήκα τίποτα άνοιξα και τη κατάψυξη. Και βρήκα...Μια κατάψυξη γεμάτη παγωμένη Coca Cola.
Προφανώς, η μάνα μου αποφάσισε να βάλει στο ψυγείο μία. Για να γίνει πιο γρήγορα την έβαλε στη κατάψυξη, τη ξέχασε και αυτή από τη χαμηλή θερμοκρασία έσπασε. Και φυσικά αναγκάστηκα να αδειάσω όλη τη κατάψυξη και να την καθαρίσω. Και να πεις οτι ήταν η πρώτη φορά που το έκανε.. Αλλά τις άλλες φορές το έκανε με νερό όχι με Coca Cola..
Τί να πεις με αυτούς τους γονείς; Και το χειρότερο ξέρετε ποιό είναι; Ακόμα δεν έχω βρει τι να φάω...

Η απορία....

2008-09-05T20:27:00.002+03:00

Γιατί κάθε Σεπτέμβριο αρρωσταίνω? Ούτε ραντεβού να κλείνω και κάθε αρχές Σεπτέμβρη είμαι κρυωμένη...Έτσι υποδέχομαι εγώ το φθινόπωρο...

Ταξίδι στη Κίνα

2008-09-01T12:51:00.003+03:00

Σήμερα το πρωί, έφυγε η κολλητή μου για Κίνα και συγκεκριμένα για Πεκίνο. Θα λείψει 2 χρόνια για μεταπτυχιακό πάνω στο αντικείμενο που έχει σπουδάσει..Θα έρχεται 2 φορές το χρόνο(τον Ιανουάριο που σταματάνε οι Κινέζοι για ένα μήνα και το καλοκαίρι 3 μήνες). Τα συναισθήματα ανάμεικτα και για μένα αλλά και κυρίως για αυτήν που θα χάσει για 2 χρόνια τους φίλους και την οικογένεια της αλλά σκέφτεται οτι είναι για καλό σκοπό.
Βασούλα καλά να περάσεις, καλή δύναμη ειδικά στην αρχή (κάθε αρχή και δύσκολη δε λένε;) και να προσέχεις.. Σ' αγαπώ πολύ!!!

Ήμαρτον πια....

2008-08-31T16:54:00.003+03:00

Αυτό το πρωτοσέλιδο το είδα στα περίπτερα την επόμενη μέρα απο τον αποκλεισμό του Ολυμπιακού απο το Champions League. .Είναι ίσως το πιο αστείο και άκυρο πρωτοσέλιδο που έχω δει στη ζωή μου. Ρε παιδιά ηρεμήστε λίγο. Συγνώμη, αλλά αυτό το πράγμα εγώ δε το θεωρώ δημοσιογραφία.. Ακούς εκεί τίτλο:"Ποιος θα πει και τι, σ' αυτόν το μικρό;"..Αυτοί είναι τίτλοι για να κεντρίζουν καθαρά τη προσοχή..Και πιστέψτε με μέχρι σήμερα ο μικρός θα το έχει ξεπεράσει το ψυχολογικό τραύμα, δε νομίζω να του μείνει παιδικό..Λίγο σοβαρότητα δε βλάπτει..

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ!!!!

2008-08-25T13:08:00.000+03:00

Πριν απο λίγη ώρα έμαθα οτι έφυγε ένα παιδί που γνώριζα απο το ΤΕΙ. Το κακό έγινε με μηχανή και απο οτι μου είπαν ήταν στο νοσοκομείο αρκετές μέρες. Δυστυχώς, η κηδεία γίνεται εκτός Αθηνών και δε μπορώ να πάω..
Ελπίζω να είσαι καλά εκεί που είσαι τωρα. Να ξέρεις οτι ήσουν απο τα καλύτερα παιδιά που έχω γνωρίσει...

Agatha Christie

2008-08-22T13:52:00.000+03:00

Η προηγούμενη βδομάδα μπορεί να χαρακτηριστεί και ως βδομάδα του παιδιού για μένα...Φέτος δε πήγα πουθενά διακοπές και έτσι έμεινα μόνη στην Αθήνα. Έτσι, για να περάσει η ώρα άρχισα και εγώ σα μικρό παιδί τα παιχνίδια στο PC, και συγκεκριμένα το αγαπημένο μου είδος τα adventures. Τα παιχνίδια που έπαιξα ήταν 2 : το Agatha Christie - Death on the Nile και το Agatha Christie - Peril at the End House αφού μου αρέσουν οι υποθέσεις του τύπου βρες το δολοφόνο.
Και τα δύο παιχνίδια είναι της τεχνικής "Seek and Find", δηλαδή σου δίνει ένα κατάλογο με κάποια αντικείμενα και πρέπει σε συγκεκριμένο χρόνο να τα βρεις. Έχουν ελάχιστους γρίφους, οι οποίοι είναι πολύ εύκολοι και γενικά είναι παιχνίδια περισσότερο παρατηρητικότητας παρά σκέψης. Επίσης, είναι πολύ μικρά σε έκταση, χωρίς να πλατειάζουν και με αυτό το τρόπο να κουράζουν τον παίκτη. Όποιος ψάχνει για παιχνίδια με animation και γραφικά θα απογοητευτεί γιατί είναι ζωγραφισμένα αλλά με ωραία τοπία και με ζωντανά χρώματα. Και στα δύο παιχνίδια παίρνεις το ρόλο του αγαπημένου ντετέκτιβ Hercule Poirot. Λίγα λόγια για τις υποθέσεις :
1.
Στο Death on the Nile βρίσκεται δολοφονημένη μια γυναίκα πάνω σε ένα κρουαζιερόπλοιο στο Νείλο και ο Hercule Poirot με τα στοιχεία που βρίσκει στα δωμάτια του πλοίου αλλά και με τις απαντήσεις που του δίνουν οι επιβάτες προσπαθεί να βρει τον δολοφόνο.

2.
Στο Peril at the End House μια κοπέλα ζητά τη βοήθεια του Hercule Poirot γιατί κάποιος προσπαθεί να τη σκοτώσει..Αυτός θεωρεί χρέος του να προστατεύσει τη γυναίκα και ερευνώντας το χώρο βρίσκει τη λύση του μυστηρίου.

Sex and the City - The movie

2008-08-22T11:37:00.000+03:00

Είδα προχθές το Sex and the City. Ουσιαστικά η ταινία είναι ένα μεγάλο επεισόδιο (και όταν λέω μεγάλο το εννοώ, 2:15 ώρες διαρκεί). Η ταινία κυμαίνεται στο ίδιο μήκος κύματος με τη σειρά και σε όποιον άρεσε η σειρά θα απολαύσει και τη ταινία. Η θεματολογία είναι η ίδια πάνω κάτω : μόδα, φιλία, άντρες, απιστία και φυσικά sex..Οι διάλογοι είναι σε μερικές σκηνές γρήγοροι αν και η ταινία σε μια στιγμή κάνει μία κοιλιά την οποία όμως γρήγορα την ξεπερνά..Ας πούμε όμως και λίγο την υπόθεση για όποιον δεν την έχει ακούσει :
Παρακολουθούμε τις 4 φίλες (Carrie Bradshaw, Samantha Jones, Charlotte York και Miranda Hobbes) 3 χρόνια μετά το τέλος της σειράς. Η Carrie έχει εκδόσει 3 βιβλία (σκέψου το χρόνος και βιβλίο) και ζει τον έρωτα της με τον Mr. Big. Αποφασίζουν να παντρευτούν και από εκεί αρχίζουν τα δύσκολα..Η Samantha ζει στο Hollywood με τον Smith και φροντίζει για τις δημόσιες σχέσεις του. Κάπου όμως, κοντά στη κρίση των 50, ανακαλύπτει οτι δεν είναι αυτή η ζωή που της ταιριάζει..Η Charlotte έχοντας υιοθετήσει ένα κοριτσάκι από την Κίνα μαθαίνει οτι είναι έγκυος και πλέει σε πελάγη ευτυχίας..Τέλος, η Miranda μαθαίνει οτι ο Steve την έχει απατήσει και αποφασίζει να τον διαγράψει από τη ζωή της..
Μη περιμένετε οτι η ταινιά θα κάνει την έκπληξη και θα αποφύγει στο τέλος το happy end, ούτε οτι θα έχει κανένα βαθύτερο νόημα...Κάθε πρωταγωνίστρια θα έχει το happy end που της ταιριάζει και που θα ήθελαν οι fans της σειράς για εκείνη..Γενικά πάντως, εμένα μου άρεσε και πιστεύω οτι είναι μια ταινία για να περάσεις ευχάριστα ένα βράδυ σου..
Για όποιον αποφασίσει να τη δει: Καλή διασκέδαση!!!

H Ανάσταση του Κίτσου

2008-07-21T14:59:00.000+03:00

Χθες, μετά από πολύ καιρό αποφασίζω να πάρω το αμάξι και να κάνω μια βόλτα μαζί με τη μάνα μου. Ξεκλειδώνουμε, μπαίνω εγώ μέσα και η μάνα μου απέξω να με βοηθήσει να ξεπαρκάρω( μη χτυπήσουμε και κανένα αυτοκίνητο) και πάω να βάλω μπροστά τη μηχανή. Γυρίζω το κλειδί, πατάω συμπλέκτη( όσο απίστευτο και να είναι θέλει συμπλέκτη για να μπει μπρος) και ακούω ένα θόρυβο, λες και παραπονιόταν ο Κίτσος."Μπα" σκέφτομαι "δε θα το έκανα καλά".Το ξανακάνω και πάλι αυτός ο θόρυβος..Το λέω στη μάνα μου, ξαναδοκιμάζουμε, τίποτα. Φωνάζουμε και κάτι γείτονες και αυτοί τίποτα. Σκεφτόμαστε μήπως είναι μπαταρία(ναι, είχα καιρό να το κουνήσω..). Παίρνουμε τα καλώδια, και παίρνουμε από τον μπροστινό μας μπαταρία( ναι υπήρχε και άντρας στη παρέα γιατί αν περιμέναμε από εμάς, ακόμα θα το ψάχναμε)..Και φανταστείτε τί έγινε...Τίποτα. Αποφασίζουμε οτι δε μπορούμε να κάνουμε κάτι και οτι πρέπει να καλέσουμε οδική βοήθεια.
Σήμερα, καλώ την οδική βοήθεια και σε κανα μισάωρο μου χτυπάνε το κουδούνι. Κατεβαίνω, πάω να βάλω μπρος για να δει ότι δεν μπαίνει,και αρχίζουμε πάλι με τα καλώδια και μια μπαταρία δοκιμές. Έπαιρνε μπρος, αλλά μόλις το έκλεινα και ξανάνοιγα τη μηχανή πάλι αυτός ο θόρυβος..Τελικά, με τα πολλά πολλά μας λέει ο άνθρωπος της οδικής βοήθειας πρέπει να πάτε στη Toyota να αλλάξετε μπαταρία. Αλλά, δεν έπρεπε να σβήσει ούτε μια φορά γιατί ύστερα δε γινόταν να πάρει μπρος. Εγώ φοβόμουν και ένας γείτονας προσφέρθηκε να το πάει μέχρι την αντιπροσωπία. Πήγαμε, περιμέναμε( πολύ) μας άλλαξαν τη μπαταρία και έτσι ζωντανός και πάλι ο Κίτσος, γυρίσαμε σπίτι.

Big Fish -μπλιάχ

2008-07-17T19:28:00.000+03:00

Χθες το βράδυ, αποφάσισα να κάτσω να δω καμιά ταινία(δεν είχα τί άλλο να κάνω και ήθελα να αυξήσω το χώρο στο δίσκο).Είχα εδώ και πολύ καιρό το Big Fish όπου μου το είχε προτείνει ένα παιδί ως "ταινιάρα". Αρχίζω λοιπόν και βλέπω ότι στους τίτλους έγραφε Tim Burton.Είχα δει παλαιότερα 2 ταινίες τους, η μία το Corpse Bride(που μου άρεσε) και η άλλη το Charlie andthe Chocolate Factory(που δε μου άρεσε)..
Η ταινία ήταν μια μούφα..Με κούρασε ιδιαίτερα και νομίζω ότι πρέπει να με συγχαρώ (αφού κανείς άλλος δε θα το κάνει) που δεν εγκατέλειψα την ταινία στη μέση και την είδα μέχρι το τέλος...Ήταν 2 ώρες πεταμένες Καλύτερα να καθόμουν και απλά να κοίταγα το ταβάνι...Είχε ελάχιστες καλές στιγμές συγκίνησης ενώ όλες οι άλλες ήταν για να κοπούν στο μοντάζ.
Θεωρώ ότι το παιδί που μου τη πρότεινε τελικά δε με συμπαθούσε ιδιαίτερα (για να μην πω καθόλου και ακουστώ κακιά-- εντάξει ίσως είμαι λίγο υπερβολική). Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι πως ονόματα του Hollywood, όπως ο Danny DeVito και η Jessica Lange αποφάσισαν να παίξουν σε μία τέτοια ανούσια ταινία. Βέβαια, στη ταινία έπαιζε και η Helena Bonham Carter, η οποία είναι γυναίκα του Tim Burton. Ένας ακόμα ηθοποιός που έχει παίξει σε πάρα πολλές ταινίες του Tim Burton είναι ο Johnny Depp και στις περισσότερες έχει συμπρωταγωνιστήσει με την Helena Bonham Carter.Είδες τελικά τι είναι να κάνεις τις σωστές διασυνδέσεις...
Αν θέλετε τη συμβουλή μου : ΜΗ ΔΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΤΑΙΝΙΑ για το δικό σας καλό...

Η διαφήμιση με τον γέρο και το παγωτό Magnum!

2008-07-14T23:04:00.000+03:00

Θεωρώ ότι είναι μία από τις καλύτερες διαφημίσεις του καλοκαιριού. Και φυσικά το αποκορύφωμα είναι η τελευταία σκηνή.

Ταξίδι στη Πρέβεζα.

2008-07-01T18:28:00.000+03:00

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε είχα πάει Πρέβεζα. Πήγα με ένα σύλλογο και με τη μητέρα μου. Ήταν πολύ ωραία. Ξεκινήσαμε το Σάββατο το πρωί(γύρω στις 6) από ένα καθορισμένο σημείο στη Νίκαια, που για να φτάσουμε εκεί ξυπνήσαμε γύρω στις 4.Πήγαμε Ρίο και περάσαμε από τη γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου(επιτέλους την είδα).Γύρω στο μεσημέρι, αφού είχαμε φάει σε μια τέλεια ταβέρνα δίπλα στο κύμα όπου φύσαγε και έτσι δεν καταλαβαίναμε ζέστη, πήγαμε στο ξενοδοχείο μέσα στη Πρέβεζα να ξεκουραστούμε. Το ξενοδοχείο ήταν περιποιημένο και είχε ωραία δωμάτια. Το απόγευμα πήγαμε σε κάτι αρχαία(μεταξύ μας χάλια ήταν),όπου πληρώσαμε και είσοδο για να δούμε δύο δωματιάκια με κάτι πέτρες. Υστέρα μας άφησαν ελεύθερους να σουλατσάρουμε στη Πρέβεζα, όπου είχε δίπλα στη θάλασσα καφετέριες, ταβέρνες και γενικά είχε πολλές επιλογές για να περάσεις την ώρα σου. Καθίσαμε για καφέ και μετά πήγαμε για φαγητό.
Την επόμενη μέρα ξυπνήσαμε νωρίς και κατεβήκαμε να πάρουμε πρωινό στο ξενοδοχείο. Ωραίος μπουφές και είχε ό,τι τράβαγε η ψυχή σου. Στις 9 φύγαμε από το ξενοδοχείο με τις βαλίτσες και πήραμε το δρόμο του γυρισμού. Περάσαμε από το Νεκρομαντείο( ναι και άλλα αρχαία είδα) και μετά πήγαμε στο ποταμό Αχέροντα,όπου και καλά από εκεί πέρναγαν οι νεκροί για να πάνε στο Άδη. Φοβερό μέρος, καταπράσινο, με δροσιά και καταπληκτικό τοπίο. Εκεί οργανώνουν rafting και έχουν και άλογα για να κάνεις αν θες μια βόλτα. Ύστερα πήγαμε στο Ζάλογγο και καθίσαμε να φάμε σε ένα εστιατόριο. Απέναντι μας βλέπαμε το μνημείο που έχουν κατασκευάσει με τις Σουλιωτοπούλες. Εκεί βέβαια μας έπιασε μια μπόρα αλλά δε μας χάλασε καθόλου τη διάθεση. Μετά περάσαμε από την Άρτα, είδαμε το Γεφύρι της και μας άφησαν για λίγο στη παραλία, όπου η θάλασσα ήταν ζεστή και θα έκανα καμιά βουτιά αλλά το μαγιό ήταν στη βαλίτσα. Μετά κατευθυνθήκαμε προς το Αντίρριο για να πάμε Αθήνα. Βέβαια, συναντήσαμε κίνηση στη επιστροφή(κοντά στη Κακιά Σκάλα) και έτσι ήμασταν στη Νίκαια γύρω στις 12.
Τα μόνα μειονεκτήματα ήταν τα εξής:
1)Οι περισσότεροι ήταν μιας κάποιας ηλικίας και συνέχεια ακούγαμε τραγούδια του τύπου "Άστα τα μαλάκια σου ανακατεμένα".Ένα σύγχρονο τραγούδι δεν άκουσα δύο μέρες..
2)Ακούσαμε πολλά επαναστατικά τραγούδια. Στο τέλος ένα τσακ ήμουν να πάρω το ντουφέκι να πάω να κατακτήσω τη Κωνσταντινούπολη μόνη μου.
3)Από τη Παρασκευή και σε όλη τη διάρκεια της εκδρομής ήμουν συναχωμένη, με πυρετό και δε μπόρεσα να το ευχαριστηθώ 100%.Ακόμα και σήμερα δεν είμαι εντελώς εντάξει.
Πάντως, είμαι χαρούμενη που δεν το ακύρωσα(έπεσε και αυτή η ιδέα)..Πέρασα καλά αν και κουράστηκα λίγο αν σκεφτείς οτι το Σάββατο δεν είχα κοιμηθεί ούτε 2 ώρες από το πυρετό.

Α ρε επίσημη αγαπημένη....

2008-06-19T16:38:00.000+03:00

Χθες ήταν ο τελευταίος αγώνας της Εθνικής για το Εuro. Αγώνας χωρίς βαθμολογική αξία, αφού οι Ισπανοί είχαν ήδη περάσει στην επόμενη φάση και εμείς είχαμε ήδη κλείσει εισιτήρια για το αεροπλάνο της επιστροφής.. Και σκέφτομαι : "Οι Ισπανοί δεν τους νοιάζει χάσουν, κερδίσουν. Θέλουν να κρατήσουν και δυνάμεις. Οι δικοί μας θέλουν να κερδίσουν, άρα μήπως να παίξουμε Στοίχημα να πάρουμε και κάνα φράγκο;". Και αυτές τις ανησυχίες μου της μετέφερα και στον Javatzis, ο οποίος συμφώνησε(Έλληνας γαρ, εύκολο κέρδος, δεν ήταν και δύσκολο...).Μέχρι το 60κάτι και με goal του Χαριστέα είχαμε πάρτι γιατί πηγαίναμε ταμείο..Αλλά ύστερα αρχίσαμε να πέφτουμε..Ισοπαλία λέμε κάτι μπορεί να γίνει..Αλλά στο τέλος χάθηκαν όλες μας οι ελπίδες... Τι να πεις αυτά έχει το εύκολο κέρδος(εντάξει κέρδος, σιγά το ποσό που ποντάραμε)..Όπως είπε και η Θεοπούλα:"Πάλι κουβάς".
P.S.:Εδώ κολλάει και το τραγουδάκι του Εμιρλή.

Το κίνημα των Freegans

2008-06-17T15:35:00.000+03:00

Πριν λίγη ώρα, άνοιξα την τηλεόραση και πέτυχα στο ΣΚΑΪ μια εκπομπή της Oprah. Έδειχνε ανθρώπους που είχαν κάνει τρόπο ζωής το να παίρνουν από τα σκουπίδια πράγματα που οι άλλοι πετάγανε. Και δε μιλάμε μόνο για ρούχα αλλά και για έπιπλα, φαγητά και ό,τι άλλο μπορούσαν να βρουν που τους ενδιέφερε. ΟΚ θα μου πείτε, όταν δεν έχεις να βγάλεις τη μέρα, το λιγότερο που σε ενδιαφέρει είναι οι πολυτέλειες. Το αξιοπερίεργο ήταν οτι και οι δύο περιπτώσεις που έδειξε ήταν ευκατάστατοι άνθρωποι, με καλούς μισθούς, οι οποίοι το κάναν όχι επειδή ήταν οικονομικά πιεσμένοι, αλλά γιατί θεωρούσαν έτσι οτι μάχονταν κατά του υπερκαταναλωτισμού.. Συγκεκριμένα, η μία γυναίκα έλεγε οτι ξοδεύει γύρω στα 7-15 $ για 2 άτομα τη βδομάδα για να αγοράσει τα προϊόντα που δε μπορεί να βρει στα σκουπίδια.. Το περίεργο ήταν οτι τα περισσότερα φαινόντουσαν φρέσκα (κάποια λαχανικά και φρούτα που έδειχνε). Το κίνημα αυτό λέγεται Freeganism και στην Αμερική έχει ήδη πολλούς υποστηρικτές.

Κουβανός-Εμιρλής

2008-06-02T18:40:00.000+03:00

Γενικά, ο Έλληνας έχει μια τρέλα με τους διαγωνισμούς. Κάθε φορά που γίνεται ένας διαγωνισμός, όλη του η ζωή περιστρέφεται γύρω από αυτό. Μετά τη Eurovision και τον παροξυσμό που έπαθε ο κόσμος με τη Καλομοίρα, σειρά έχει σε λίγες μέρες η Εθνική με το Euro. Και πάλι κάτι παρόμοιο θα γίνει. Όλοι θα έχουν γνώμη για τα λάθη της ομάδας, για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν και φυσικά ο πατριωτισμός θα ξεχειλίσει για μια ακόμα φορά. Για πάμε σιγά-σιγά να μπούμε στο κλίμα..

Τεστ με μία μόνο ερώτηση

2008-05-27T22:10:00.001+03:00

Το τεστ έχει μόνο 1 ερώτηση, αλλά είναι πολύ σημαντική!

Δίνοντας μια ειλικρινή απάντηση θα καθορίσει το φιλότιμο σου!

Το τεστ περιέχει μια τυχαία, εντελώς φανταστική περίσταση όπου ΕΣΥ καλείσαι να πάρεις μια απόφαση!

Θυμήσου ότι η απάντηση σου πρέπει να είναι ειλικρινής.

Διαβάστε τα παρακάτω και δώστε ιδιαίτερη σημασία σε κάθε γραμμή!

Η ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ

Είστε στη Νέα Ορλεάνη. Γύρω σου κυριεύει το χάος που προκάλεσε ένας τυφώνας και πολλαπλές πλημμύρες. Είναι μια πλημμύρα βιβλικών διαστάσεων. Είσαι ένας δημοσιογράφος - φωτογράφος που δουλεύει για μία πολύ μεγάλη εφημερίδα, και είσαι παγιδευμένος μέσα στην μέση αυτής της καταστροφής!!
Η κατάσταση είναι φοβερή! Προσπαθείς να τραβήξεις φωτογραφίες που θα καθορίσουν την καριέρα σου. Σπίτια καταστρέφονται, άνθρωποι ουρλιάζουν, άλλοι εξαφανίζονται κάτω από τα νερά! Η φύση τα καταστρέφει όλα!

ΤΟ ΤΕΣΤ

Ξαφνικά βλέπεις έναν άνθρωπο μέσα στο νερό! Παλεύει για τη ζωή του προσπαθώντας να μη τον καταπιούν τα κύματα!

Πλησιάζεις... και σου μοιάζει οικείος! Ξαφνικά καταλαβαίνεις ποιος είναι!

Είναι ο George Bush!!!

Την ίδια στιγμή βλέπεις τεράστια κύματα να κατευθύνονται καταπάνω του
έτοιμα να τον πνίξουν!

Έχεις 2 επιλογές:

1) Μπορείς να σώσεις την ζωή του George Bush ή
2) Να τραβήξεις μια δραματική φωτογραφία που αναπαριστά τον θάνατο ενός από τους πιο δυνατούς και σημαντικούς ανθρώπους στον πλανήτη!

Η ΕΡΩΤΗΣΗ: (Εδώ είναι η ερώτηση και παρακαλώ απάντησε ειλικρινά)

Θα επιλέξεις έγχρωμο φιλμ με υψηλή αντίθεση ή θα πας για την κλασική απλότητα του ασπρόμαυρου;

Χρόνια μου Πολλά

2008-05-19T10:41:00.000+03:00

Σήμερα πριν από 18 χρόνια(δεν διαπραγματεύομαι το νούμερο) γεννήθηκε ένα πανέξυπνο,πανέμορφο(ούτε αυτά τα διαπραγματεύομαι) κοριτσάκι. Και ναι όποιος δε κατάλαβε για εμένα μιλάω..
Πάντως τώρα σοβαρά, αναρωτιόμουν αν είναι λογικό να γιορτάζεις τα γενέθλια. Ουσιαστικά είναι μια μέρα όπως τις άλλες, δεν γίνεται κάτι μαγικό.. Η ιδέα του ότι μεγαλώνεις, δηλαδή ότι πηγαίνεις πιο κοντά στα γηρατειά μπορεί να τρομάξει μερικούς. Τελικά αποφάσισα να μην το βλέπω έτσι..Να το βλέπω πιο αισιόδοξα..Να έχω, ίσως τη ψευδαίσθηση, ότι κάθε χρόνο γίνομαι και σοφότερη και πιο πλούσια σε εμπειρίες και φίλους. Άλλωστε γιατί να γκρινιάζεις για κάτι που θα γίνει αναπόφευκτα; Ας κάνεις τα χρόνια που περνάνε σύμμαχο σου.

Έφτασε το Πάσχα!!!

2008-04-26T20:41:00.001+03:00

Ένα έχω να δηλώσω: το Πάσχα είναι η αγαπημένη μου γιορτή..Συνήθως έχει καλό καιρό(να δούμε και φέτος τι καιρό θα κάνει), είναι μια μέρα που επιτρέπονται οι υπερβολές στο φαγητό, συναντάς συγγενείς που έχεις να δεις αρκετό καιρό και φυσικά έχω τη γιορτή μου(Χρόνια μου Πολλά, να με χαίρεστε,βρε!!).
Μπορεί να μην είμαι το άτομο που κάθε Κυριακή πηγαίνει στην Εκκλησία, αλλά μου αρέσει να πηγαίνω τη Μεγάλη Εβδομάδα(ΟΚ, από τη Μ. Τετάρτη και μετά). Μου αρέσουν τα έθιμα που υπάρχουν το Πάσχα, όπως το βάψιμο των αυγών και η περιφορά του Επιταφίου. Προσπαθώ επίσης, να κάνω και νηστεία τη Μεγάλη Εβδομάδα(έτσι όσο να 'ναι περιμένεις την Κυριακή με μεγαλύτερη χαρά).Βέβαια, το καλύτερο μου είναι η Πρώτη Ανάσταση που γίνεται το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου..Απλά λατρεύω αυτή τη Λειτουργία. Με το που αναγγέλλει ο παππάς την πρώτη Ανάσταση τα παιδιά της Εκκλησίας από το γυναικωνίτη χτυπάνε τα στασίδια για να κάνουν όσο το δυνατό μεγαλύτερο θόρυβο, που υποδουλώνουν τη βοή που ακολούθησε την Ανάσταση.
P.S. : Να τι λέει η παράδοση για το βάψιμο των αυγών:
Είναι κάποιες μέρες μετά την Ανάσταση του Χριστού. Μια χωριατοπούλα που ήταν καλή χριστιανή κουβαλάει ένα καλάθι με αυγά. Τα είχε μαζέψει από το κοτέτσι μιας γειτόνισσας και τα πήγαινε σπίτι της. Στο δρόμο συναντά έναν γνωστό της και άρχισαν την κουβέντα.Πάνω στην κουβέντα λέει η χωριατοπούλα ότι ο Χριστός αναστήθηκε. Αυτός δε την πίστεψε. Τότε η χωριατοπούλα του λέει:
"΄Αμα λέω αλήθεια τα αυγά που έχω στο καλάθι να γίνουν κόκκινα". Αμέσως τα αυγά στο καλάθι έγιναν κόκκινα γιατί πράγματι ο Χριστός είχε αναστηθεί. Από τότε κάθε Πάσχα βάφουμε κόκκινα αυγά.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

Οrazi, η γάτα

2008-04-11T17:40:00.000+03:00

Αυτός ο γλυκούλης γάτος ονομάζεται Orazi. Το αξιοπερίεργο με αυτόν είναι ότι ζυγίζει 16 κιλά(τόσο ζυγίζει και ένα 2-χρονο παιδί).Ζυγίζει περίπου 12 κιλά περισσότερο από ένα συνηθισμένο γάτο της ράτσας του.
Δεν έχει διευκρινιστεί αν ο Orazi έχει κάποιο πρόβλημα υγείας ή έφτασε σε αυτή τη κατάσταση γιατί η ιδιοκτήτρια του (Laura Santarelli) τον μπούκωνε συνέχεια- sorry αλλά αυτή είναι η κατάλληλη έκφραση...
Κι όμως ο Orazi δεν είναι ο πιο παχύσαρκος γάτος. Το 2004, ένας βρετανός γάτος, ο Sam, ζυγίστηκε στα 16.3 κιλά τα οποία είχε πάρει από τα πατατάκια,τα κέικ και τα γλυκά που τον τάϊζε ο ηλικιωμένος ιδιοκτήτης του και απο την έλλειψη γυμναστικής. Αλλά, η πιο παχιά γάτα που έχει καταγραφεί έρχεται απο τη Minnesota των Η.Π.Α. και ζύγιζε 18.5 κιλά.
Το βιβλίο Guinness έχει σταματήσει να κατατάσσει σε λίστες τα πιο παχύσαρκα ζώα, επειδή πολλοί ιδιοκτήτες τα ανάγκαζαν να τρώνε για να μπούμε στο συγκεκριμένο βιβλίο.

Τελείωσε και αυτό...

2008-04-01T16:44:00.000+03:00

Σήμερα ήταν μία αρκετά δύσκολη μέρα. Ο λόγος; Τελείωσα τη πρακτική. Τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα γιατί ενώ έγινε ένα ακόμα βήμα για την απόκτηση του πτυχίου, ήμουν στεναχωρημένη.
Ενώ ήξερα οτι ήταν η τελευταία μέρα και φαινόταν οτι δε θα με επηρεάσει, στο τέλος ήμουν χάλια. Το περιβάλλον ήταν καλό, τα παιδιά καλά, γνώσεις σχετικές με το ADSL πήραμε. Αυτοί οι 6 μήνες πέρασαν πολύ γρήγορα, εύκολα και ωραία. Δε το κρύβω οτι πολλές φορές εκνευρίστηκα, ήμουν έτοιμη να ρίξω κάνα γαλλικό αλλά και η ατμόσφαιρα που υπήρχε με τα άλλα παιδιά ήταν το κάτι άλλο. Πήγαινα εκεί πέρα και ξεχνιόμουν από τα προβλήματα στο σπίτι και στα προσωπικά. Ακόμα και τα λεφτά ήταν καλά, αν σκεφτείς οτι ήταν η πρώτη φορά που έβγαζα δικά μου χρήματα.
Τώρα, το μόνο που μου μένει είναι να τελειώσω την εργασία, να πάρω το πτυχίο και απο εκεί και πέρα βλέπουμε..

ΗΤΑΝ ΩΡΑΙΟ ΟΣΟ ΚΡΑΤΗΣΕ..

Back To Reality!!

2008-03-26T20:34:00.000+02:00

Γύρισα το απόγευμα απο τις μίνι διακοπούλες που είχα πάει. Ωραία ήταν, χαλάρωση, καφές και βόλτες.. Πήγα και στη Βουλγαρία στο Bansko, σ' ένα βουνό που πηγαίνουν άνθρωποι απο όλη την Ευρώπη και κάνουν σκί. Απλά μαγικά.. Βέβαια, πολύ κρύο και όλο το χιόνι μου ξύπνησε κακές μνήμες. Έτσι ούτε που σκέφτηκα να δοκιμάσω(καλά το σκέφτηκα αλλά μετά μου πέρασε..). Πάντως, γενικά πέρασαν πολύ γρήγορα αυτές οι μέρες, με καλή παρέα, πολύ γέλιο και ξενύχτι.
Απο εδώ και πέρα ξεκινάμε και πάλι το παλιό πρόγραμμα, με πρωινό ξύπνημα(το μισώ!!!) και την αθηναϊκή τρέλα..Καλώς με βρήκατε βρε!!!

Πάμε Χαβάη

2008-03-19T22:31:00.000+02:00

Επειδή δεν είμαι και πολύ καλά αλλά ετοιμάζομαι να την κάνω για 5 μέρες απο την Αθήνα, σας αφήνω με ένα τραγούδι με το οποίο έχει γίνει πανικός.Φυσικά σε μια πιο περίεργη version του videoclip.

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα!!

2008-03-04T21:38:00.000+02:00

Σήμερα, συναντήθηκα με κάτι παιδιά από το ΤΕΙ. Μου είπαν οτι ήθελαν βοήθεια σε κάτι μαθήματα για όλο το τρέχον εξάμηνο. Αποφάσισα να τους βοηθήσω(ναι, με το αζημίωτο...). Αυτό σημαίνει 10 ώρες τη βδομάδα, μόνο απογεύματα επειδή το πρωί έχω τη δουλειά και μαζί και η πτυχιακή, η οποία ομολογουμένως έχει μείνει πίσω.
Θεωρώ οτι θα είναι αρκετά δύσκολα, γιατί θα βγει ένα αρκετά πιεστικό πρόγραμμα και επειδή πρέπει παράλληλα να ξαναδιαβάσω τα μαθήματα για να τα θυμηθώ.

Όμως, είμαι αισιόδοξη γιατί πιστεύω οτι θα καταφέρω να αντεπεξέλθω και οτι θα φτάσουμε το στόχο μας, να περάσουν τα παιδιά τα μαθήματα. Ακουγόντουσαν με πολλή όρεξη για διάβασμα και έτοιμοι να κάνουν ό,τι χρειάζεται. Άντε να δούμε... Εύχομαι και στους τρεις μας:

Χιονίζει!!!!!

2008-02-17T15:01:00.000+02:00

Αχ τι ωραία που είναι τώρα που χιονίζει και είμαι σπίτι.Δεν είναι καιρός για να βγαίνουμε έξω..Λέτε να το στρώσει για τα καλά και να μη μπορούμε αύριο να πάμε για δουλειά;Μακάρι...
Update: Τελικά ξεκίνησα να πάω στη δουλειά. Σχεδόν με το που βγαίνω απο το σπίτι τρώω μια ωραιότατη τούμπα-ακόμα πονάω.Σα καρπούζι έσκασα με τον πισινό(να το πούμε κόσμια)..Όταν έφτασα στη δουλειά, μετά απο πολύ πατινάζ, ανακάλυψα οτι δεν ήταν κανένας ανώτερος, κάθησα, μίλησα με κάτι παιδιά, έφτιαξα ένα καφεδάκι και γύρω στις 12 πήρα το δρόμο του γυρισμού. Συνέχισα να κάνω πατινάζ σε όλη τη διάρκεια του δρόμου και, αφού μου παρέδωσαν το χρυσό μετάλλιο στο άθλημα που μου άξιζε, έφτασα σπίτι.
Σε αυτό το σημείο, θέλω να ευχαριστήσω έναν άγνωστο που γραπώθηκα το πρωί, χωρίς να τον ξέρω και έτσι έφτασα στο μετρό και τον Κώστα απο τη δουλειά που με βοήθησα να φτάσω απο τη δουλειά μέχρι το μετρό του Ευαγγελισμού.Χωρίς αυτούς νομίζω οτι οι τούμπες θα είχαν αυξηθεί δραματικά..

Είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης

2008-02-07T18:18:00.000+02:00

Το είδα καθώς χάζευα σε ορισμένα sites και απλά το παραθέτω....

Ήταν όλοι τους παιδιά μου

2008-01-27T12:15:00.000+02:00

Χθες το απόγευμα πήγα θέατρο. Όσοι διαβάζουν το blog μου ίσως θυμούνται οτι είχα στο μυαλό μου καιρό τώρα να πάω να παρακολουθήσω τη συγκεκριμένη παράσταση.
Το έργο είναι του Άρθουρ Μίλλερ. Παίζουν Κώστας Καζάκος, Αφροδίτη Γρηγοριάδου(η μητέρα της Κοραλίας Καράντη), Κωνσταντίνος Καζάκος, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Ιωσήφ Μαρινάκης, Γεράσιμος Μιχέλης και άλλοι, των οποίων τα ονόματα δε ξέρω.
Ο Τζο Κέλλερ(Κώστας Καζάκος), ένας αμερικάνος εργοστασιάρχης, ζεί πλουσιοπάροχα με την γυναίκα και το παιδί του. Το μόνο που σκιάζει την οικογενειακή γαλήνη είναι ο θάνατος του μεγάλου γιου Λάρρυ που ήταν πιλότος και σκοτώθηκε στο πόλεμο. Η μητέρα της οικογένειας(Αφροδίτη Γρηγοριάδου) αρνείται να πιστέψει οτι ο γιός της είναι νεκρός και πιστεύει οτι θα γυρίσει. Ο Τζό έχει κατηγορηθεί για προμήθεια ελαττωματικών κεφαλών αεροπλάνων στη διάρκεια του πολέμου με αποτέλεσμα να στείλει ανυποψίαστους πιλότους στο θάνατο.Ωστόσο αθωώθηκε και φυλακίστηκε ο συνέταιρος του, του οποίου η οικογένεια έφυγε για να γλυτώσει από τα σχόλια. Ο Κρις(Κωνσταντίνος Καζάκος), ο μικρός γιος της οικογένειας, καλεί την Αν(Αλεξάνδρα Παλαιολόγου), πρώην αρραβωνιαστικιά του Λάρρυ και κόρη του πρώην συνεργάτη του, να περάσει μερικές μέρες στο σπίτι ώστε να της ζητήσει να τον παντρευτεί. Αντίθετος όμως στη σχέση αυτή είναι ο Τζόρτζ(Ιωσήφ Μαρινάκης), ο αδελφός της Άν, ο οποίος έχει μια διαφορετική θεωρία για το τί έγινε με τις ελαττωματικές κεφαλές των αεροπλάνων.
Το έργο είναι πολύ ωραίο. Ο Κώστας Καζάκος και η Αφροδίτη Γρηγοριάδου δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας. Φυσικά και δεν θα γελάσετε αλλά αν έχετε λίγο ελεύθερο χρόνο και βαρεθήκατε τα ίδια και τα ίδια είναι μια πολλή καλή πρόταση. Η παράσταση στεγάζεται στο θέατρο Τζένη Καρέζη.

Απίθανα στο ζωικό βασίλειο

2008-01-24T19:42:00.000+02:00

Τρία βίντεο που ξεχώρισα απο το ΥouΤube. Όλα γλυκά και χιουμοριστικά με το δικό τους τρόπο.

Scrooge Mc Duck

2008-01-22T20:12:00.000+02:00

Άκουσα αυτό το τραγούδι στη σειρά "Υπέροχα Πλάσματα" που προβάλλεται από τον Alpha. Ένα τραγούδι που περιέχει χιούμορ, φαντασία και φυσικά πολλούς ήρωες που μας συντρόφευαν στα παιδικά μας χρόνια(δηλαδή μέχρι και σήμερα γκούχου γκούχου..). Με πολλή ωραία μουσική και ανεβαστικό.
Η Μάρω Μαρκέλλου είναι μια νέα τραγουδοποιός, μόλις 22 ετών, και όποιος θέλει να ακούσει και άλλα τραγούδια της μπορεί να επισκεφθεί τη σελίδα της στο myspace.

Lyrics

Όταν η όλιβ θα γίνει χοντρή
και του σπορ μπίλλυ αδειάσει το βαλιτσάκι
η γιαγιά ντακ όταν πέσει νεκρή
και γίνει ο ποπάι αλλεργικός στο σπανάκι.

Όταν ο σκρούτζ κεράσει το μαγαζί
κι ο οβελίξ όταν αδυνατίσει
θα 'μαστε τότε μαζί
και κανένας δε θα μας χωρίσει.

Θα σε παπιοαγαπώ, όπως τον ντόναντ η νταίζυ
κι εγώ σαν κορίτσι που παίζει με ξανθιές μπίμπι μπο.
Θα σε ποντικοερωτευτώ, θα'μαστε μίκυ και μίνι
και μες στου έρωτα το καμίνι θα ξαναβαφτιστώ.

Κι ο πιτερ παν να πετάει τους ντάλτον πάνω στο λούκυ λουκ
κι ο αστερίξ να χτυπάει με πέτρες τον κάπτεν χουκ.

Όταν οι μουργόλυκοι γίνουν καλοί
και ο μίκυ μάους θα φάει ισόβια
μαζί με το γκαστόνε στο ίδιο κελλί
και η στρουμφίτα γίνει μηχανόβια.

Όταν ο καστράτο θα είναι ικανός
και ο μπαγκς μπάννυ δεν τρώει καρότα
ο μαύρος πιτ όταν γίνει λευκός
τότε θα είμαστε όπως πρώτα.

Θα σε παπιοαγαπώ, όπως τον ντόναλντ η νταίζυ
κι εγώ σαν κορίτσι που παίζει με ξανθιές μπίμπι μπο.
Θα σε ποντικοερωτευτώ, θα'μαστε μίκυ και μίνι
και μες στου έρωτα το καμίνι θα ξαναβαφτιστώ.

Ο παπαστρουμφ κι ο τουίτι να ψάχνουν το νέμο παντού
μες στα στενά του μίκυ σίτυ μα να βρίσκουν το σκούμπι ντου.

Με μαρία χοακίνα και σιρίλο στο "καρουζέλ"
θα τρώμε μαζί δρακουλίνια για να μη μας βρει ο δρακουμέλ.
Θα σου αγοράσω ένα σπίτι χλιδάτο από πλέι μομπίλ
για να γυρνάμε απ'τις βόλτες τα βράδια με το μπατμομπίλ.

Runaway 2: Dream Of The Turtle

2008-01-21T19:51:00.000+02:00

Οι χαρακτήρες του παιχνιδιού.

Χθές το βράδυ τελείωσα το συγκεκριμένο παιχνίδι. Όσοι ξέρουν τις προτιμήσεις μου θα υποψιάζονται οτι ανήκει στη κατηγορία των Adventures. Έχοντας παίξει και τον πρώτο τίτλο της σειράς δεν υπήρχε περίπτωση να μη παίξω τη συνέχεια, αν και άργησα γιατί κάθε φορά που το θυμόμουν δεν είχαμε χώρο στο δίσκο.
Ο ήρωας είναι και πάλι ο Brian Basco και πάει διακοπές με την αγαπημένη του Gina Timmins (την οποία γνώρισε στο πρώτο τίτλο της σειράς) στη Χαβάη.Η Ginna τον πιέζει να πάνε εκδρομή στο μικρό νησάκι Μάλα με έναν ηλικιωμένο σαν πιλότο και με ένα υδροπλάνο στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Το υδροπλάνο χαλάει και για να σώσει ο Brian τη Ginna της δίνει το μοναδικό αλεξίπτωτο και την ρίχνει σε μια λίμνη. Τελικά, το υδροπλάνο καταλήγει στη ζούγκλα και ο Brian είναι μόνος αφου έχει χαθεί και ο γέρος. Ο στόχος του Brian είναι να βρει τη Ginna και να φύγουν απο αυτό το νησί, στο οποίο έχουν κάνει κατάληψη κάτι στρατιώτες για ένα project, το οποίο κρατάνε σαν επτασφράγιστο μυστικό.
Οι γρίφοι είναι καλοί, το σενάριο έχει χιούμορ και τα γραφικά πλουσιοπάροχα και εντυπωσιακά. Μη νομίζετε οτι όλο το παιχνίδι εξελίσσεται σε αυτό το νησί. Υπάρχει ταξίδι στο χώρο αλλά και στο χρόνο. Όλοι οι χαρακτήρες έχουν τη προσωπική τους τρέλα και φυσικά βλέπουμε και πολλούς απο το πρώτο Runaway.
Το μόνο μειονέκτημα που βρήκα; Το τέλος...Δεν είναι ένα ολοκληρωμένο τέλος. Σου δείχνει οτι κέρδισες τη μάχη και όχι τον πόλεμο αφού σε προετοιμάζει για το τρίτο τίτλο του παιχνιδιού όπου θα σώσεις (ελπίζω)τη κοπέλα του Brian..

Κάτι μου θυμίζει, κάτι μου θυμίζει.. :)

Αν έχεις τύχη, διάβαινε...

2008-01-09T15:48:00.000+02:00

Λένε οτι όταν θέλεις κάτι πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το πετύχεις(ά ρε Paulo Coelho με τα ωραία σου..). Όμως δε σας έχει τύχει να θέλετε κάτι, να προσπαθείτε να το πετύχετε και να μην συμβαίνει με τίποτα; Και αυτό να οφείλεται καθαρά στην τύχη..Εσείς να κάνετε τα πάντα και απλά να μην είστε την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο μέρος;Δηλαδή, το σύμπαν μάλλον να συνωμοτεί για το αντίθετο απο αυτό που θές;
Άρα, μήπως η τύχη παίζει μαζί μας; Μήπως κάποια πράγματα είναι προγραμματισμένα να γίνουν ή να μη γίνουν ό,τι και να κάνεις; Δηλαδή η μοίρα του καθενός είναι γραμμένη;(" Όλοι έχουμε γραμμένο που το λένε πεπρωμένο και κανένας δεν μπορεί να τ' αποφύγει δεν υπάρχει θεωρία ούτε τρένα ούτε πλοία κι ο καθένας το παλεύει όπως ξέρει και μπορεί")Και τότε, γιατί το παλεύουμε; Γιατί χωλοσκάμε; Υπάρχουν γεγονότα,τα οποία θα γίνουν σίγουρα και άλλα τα οποία είναι στο χέρι σου και στις επιλογές σου αν θα συμβούν;
Εγώ, με την ελάχιστη εμπειρία που έχω, θα έλεγα οτι τελικά μπορούμε να επηρεάσουμε την τύχη μας στο ελάχιστο. Άν και θα ήθελα να πιστεύω οτι τίποτα δεν είναι γραμμένο για τη μοίρα του ανθρώπου. Ότι αν προσπαθήσω κάτι πολύ, θα το καταφέρω και οτι δεν υπάρχει κάποιο "σενάριο" για το πώς θα διαμορφώθει η ζωή μου.

Καλή χρονιά!!!!

2008-01-01T20:50:00.000+02:00

Καλή Χρονιά και Χρόνια Πολλά σε όλους με υγεία!!
Να βρείτε ό,τι ποθείτε..

Νυχτοπερατήματα!!

2007-12-27T16:07:00.000+02:00

Την προηγούμενη βδομάδα αποφασίζουμε με τη παρέα να βγούμε το βράδυ να πάμε μπουζούκια. Έπεσαν πολλές ιδέες στο τραπέζι και πολλά τηλεφωνήματα για να δούμε πού μπορούσαμε να βρούμε τραπέζι. Τελικά, βρίσκουμε στον άρχοντα της νύκτας, Νότη Σφακιανάκη, αλλά δεν άρεσε με κάποια παιδιά και απορρίφθηκε σαν ιδέα. Τελικά, Παρασκευή βράδυ βρισκόμαστε και αποφασίζουμε να πάμε σε clubακι. Κάποιος προτείνει να πάμε στο Shisha στο Πειραιά. Ωραίος χώρος με καλό κόσμο. Καλή μουσική, όλα τα είδη απο τσιφτετέλια, beatάκια, ελληνικά και ξένα, μέχρι και μουσική του τύπου "Ευλαμπία". Το συνιστώ ανεπιφύλακτα γιατί ήταν πολύ ωραία και μέχρι και εγώ που δε πολύχορεύω δε σταμάτησα λεπτό. Α και για τα αγοράκια, ξέχασα να πω οτι υπήρχαν χορεύτριες, οι οποίες εβγαιναν συχνά πυκνά ;)

Merry Christmas!!!!

2007-12-25T14:37:00.000+02:00

Καλά Χριστούγεννα σε όλους με υγεία, ευτυχία και ξεκούραση..
Να περάσετε όσο καλύτερα μπορείτε.

5η Ημέρα

2007-11-30T19:03:00.000+02:00

Πριν λίγες μέρες, αποφάσισα να δοκιμάσω την "5η Ημέρα". Είναι ένα παιχνίδι που παίζεται μέσω Διαδικτύου και καλείσαι να λύσεις μια πληθώρα γρίφων. Είναι ελληνικό και χωρίζεται σε επεισόδια. Είσαι ένας ιδιωτικός ερευνητής και προσπαθείς να διερευνήσεις την εξαφάνιση του Γιάννη Νείλου, τραγουδιστή του διασημότερου συγκροτήματος στον κόσμο. Οι γρίφοι είναι πρωτότυποι και όλοι διαφορετικοί μεταξύ τους. Υπάρχει hint για κάθε γρίφο και αν δε μπορείτε να καταλάβετε τη λογική υπάρχει ειδικό forum με περισσότερα hints και τις λύσεις. Είναι πολύ ωραίο παιχνίδι και αξίζει να σπαταλήσετε ώρες μπροστά στο pc σας.
Το site είναι: http://www.pemptiimera.gr/
P.s.: Η κοπελίτσα που παίζει τη δημοσιογράφο παίζει στη σειρά που πρωταγωνιστεί ο Μπέζος και κάνει τη μεγάλη κόρη της Λέχου.

Ξενοδοχείο ο Παράδεισος

2007-11-27T15:19:00.000+02:00

Σάββατο απόγευμα πήγα με τη μάνα μου θέατρο. Παρακολουθήσαμε τη παράσταση "Ξενοδοχείο ο Παράδεισος" στο θέατρο Πόρτα. Οι γνωστότεροι ηθοποιοί ήταν ο Γιάννης Μπέζος, η Ναταλία Τσαλίκη, ο Στέλιος Μάινας και η Τζόυς Ευείδη. Το έργο δεν είχε καμιά τρομερή υπόθεση αλλά ο Μπέζος ήταν στην κυριολεξία όλα τα λεφτά με τον τρόπο που έπαιζε. Αυτός ο άνθρωπος έχει ταλέντο και το αποδεικνύει κάθε φορά.
Επόμενη παράσταση:" Ήταν όλοι τους παδιά μου" με Κώστα Καζάκο, Κωνσταντίνο Καζάκο, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Ιωσήφ Μαρινάκη και πολλούς ακόμα.

Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια.....

2007-11-21T18:02:00.000+02:00

Δευτέρα είχε γενέθλια μια φίλη μου. Πάταγε τα πρώτα άντα... Αποφάσισε η μητέρα της να της κάνει party έκπληξη. Το είχε πει σε κάτι φίλες της, σε εμένα και φυσικά στον άντρα της. Αυτή είχε σχολή μέχρι τις 6 το απόγευμα και όλοι είμασταν σίγουροι οτι μέχρι τότε δε θα έσκαγε μύτη... Έλα, όμως, που εκείνη τη συγκεκριμένη μέρα αρρώστησε μια καθηγήτρια και το τελευταίο 2ωρο δεν έγινε ποτέ.. Έτσι γύρω στις 5 παρά βλέπουμε τη φίλη μου απο το θυροτηλέφωνο να μας χαιρετά ανυποψίαστη. Εκείνη τη στιγμή είμασταν μόνο τρία άτομα.. Παίρνουμε τη τούρτα, ανάβουμε τα κεράκια( δεν άναβαν με τίποτα όμως) και της τραγουδάμε το Happy Birthday...Και το κορυφαίο; Στο τέλος ψιλοβουρκωμένη η φίλη μου γυρνάει και μας λέει: "Μα καλά είστε βλαμμένα;" μ' ένα μωρουδίστικο ύφος... Όταν έφτασαν όλοι οι υπόλοιποι αντί για να της κάνουν αυτοί την έκπληξη, τους την έκανε αυτή μόλις την έβλεπαν μπροστά τους..Κατά τα άλλα περάσαμε πολύ καλά, ήπιαμε, φάγαμε και είπαμε πολλές σαχλαμάρες κάτω απο το άγρυπνο βλέμμα των δύο κορών της φίλης μου..Τί λέτε δεν είναι αλήθεια αυτό που λένε: "Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει";

Remember!!!

2007-11-05T18:48:00.000+02:00

Αφιερωμένο σε όλους αυτό το video και αυτή η μέρα για να μας θυμίζει τα σημαντικά πράγματα στη ζωή, τα οποία ξεχνάμε και θυσιάζουμε στο βωμό της καθημερινότητας. Ο καθένας είναι ελεύθερος να σκεφτεί ό,τι θέλει. Αν και πάνω κάτω, πιστεύω όλοι τα ίδια θα σκεφτούμε...
Για όσους δεν έχουν δει τη ταινία,ορίστε και μια πρόταση για να περάσετε καλά: V for Vendetta.

Γιατί ;

2007-11-03T11:33:00.000+02:00

Τονίζω οτι αυτό το άρθρο είναι ακατάλληλο για τον Javatzis...
Γιατί όλα όσα θέλουμε συμβαίνουν αλλά με κάποια χρονική καθυστέρηση; Εξηγώ τι θέλω να πώ... Πρίν απο αρκετό καιρό, ήθελα ένα παιδί και απ' ότι έδειχνε με ήθελε και αυτός. Βγαίναμε, κάναμε παρέα αλλά δεν έγινε τίποτα. Τελικά, αυτός τα φτιάχνει με μία άλλη και εγώ σαν χαρούμενη παιδούλα συνεχίζω τη ζωή μου( σιγά τί είχαμε, τί χάσαμε..). Ώσπου μια βδομάδα πρίν ξανασυναντιώμαστε σε ένα πάρτυ. Εμένα μου άρεσε κάποιος άλλος απο εκεί και μιλάγαμε. Πέρασε η ώρα και έπρεπε να φύγω( είχα την άλλη μέρα πρωινό ξύπνημα).Και έτυχε εκείνη την ώρα να φεύγει και το παιδί που μου άρεσε( όχι, όχι δεν το έκανα επίτηδες, θέλω να με πιστέψετε :Ρ).Και αποφασίζουμε να φύγουμε μαζί.Μετά απο λίγη ώρα, λέει αυτός που μου άρεσε στη φίλη μου: "Δηλαδή, η Νατάσα έφυγε με τον .........; Τρέχει κάτι μεταξύ τους;". Όμως, απ' ότι μου είπε η φίλη μου, το είπε με ζήλια. Και σε ρωτώ, τώρα έπρεπε να γίνει αυτό; Τώρα που εγώ είμαι αλλού; Γιατί όταν σας φτύνουμε , τότε κολλάτε; Γιατί είστε τόσο, μα τόσο ανώριμοι; Είχε τόσες ευκαιρίες και τις άφησε ανεκμετάλλευτες.. Όσο για τον άλλον, θα δούμε τι επιφυλάσσει το μέλλον..

Ο ρατσισμός σε όλο του το μεγαλείο!!!

2007-10-23T15:18:00.000+03:00

Σήμερα στη δουλειά είχα την πρώτη δυσάρεστη έκπληξη. Τα παιδιά που δουλεύουμε εκεί, είναι χωρισμένα σε δύο ομάδες, στα συνεργεία και στα τηλέφωνα. Σήμερα ένας απο τους προϊστάμενους είπε οτι θα αλλάξουν και θα πάνε μερικοί πρακτικάριοι απο τα τηλέφωνα στα συνεργεία. Φώναξε τρία ονόματα, και τα τρία ανδρικά. Πετάγεται τότε μια κοπέλα και λέει οτι και εγώ είμαι πρακτικάρια. Τότε αυτός απαντά οτι εγώ δεν μπορώ να πάω στα συνεργεία( προφανώς γιατί είμαι κοπέλα). Εδώ να τονίσουμε οτι στα συνεργεία δεν κάνουν κάτι που χρειάζεται μυϊκή δύναμη και δε χρειάζεται καμιά επιπλέον γνώση. Το ίδιο πράγμα μου συνέβη και το καλοκαίρι, καθώς έψαχνα εταιρία για πρακτική. Πάρα πολλές εταιρίες μου έλεγαν οτι δεν παίρνουν κοπέλες. Και το αποκορύφωμα; Τη Κυριακή είχα πάει σε μία έκθεση και ρωτάγαμε αν μπορούμε να πιάσουμε δουλειά σε κάποια εταιρία αυτοματισμού μετά το ΤΕΙ. Η απάντηση ήταν οτι είναι δύσκολο και οτι συνήθως σου ανανεώνουν τη σύμβαση μετά το τέλος της πρακτικής( αυτής που δε μ' αφήναν να κάνω επειδή ήμουν κορίτσι..). Δηλαδή ρε παιδιά αν δεν είναι φαλλοκρατικές αυτές οι αντιλήψεις, τότε ποιές είναι; Γιατί πρέπει να αποδείξω οτι αξίζω να με πάρουν στη δουλειά ενώ ο άντρας όχι; Δηλαδή νισάφι πια, ξεπεράστε τις αντιλήψεις του 1940. Έχουμε αλλάξει αιώνα..

Βιοπάλη..

2007-10-15T16:31:00.000+03:00

Έκλεισα μια βδομάδα δουλειάς. Στο τμήμα που είμαι ασχολούμαστε με το Internet. Απο τη μία μεριά, είναι άσχετο με το αντικείμενο που έχω σπουδάσει αλλά απο την άλλη, καλό είναι γιατί στη σχολή τα Δίκτυα και τα Διαδικτυακά τα πέρασα νύχτα(καιρός να μάθουμε πώς δουλεύει το Διαδίκτυο). Τα παιδιά φαίνονται καλά, το ίδιο και οι προϊστάμενοι. Η δουλειά δεν έχει ιδιαίτερες δυσκολίες και είναι κοντά στο σπίτι μου(κανα μισάωρο).

Η ζωή είναι ωραία!!!!

2007-10-04T12:44:00.000+03:00

Αυτές τις δύο τελευταίες μέρες όλα πάνε καλά στην επαγγελματική μου ζωή. Χθές πήρα επιτέλους το Ο.Κ. να κάνω πρακτική άσκηση αφού τους παρακάλαγα για ένα μήνα να μου δώσουν το χαρτί(λόγω του μαθήματος που δεν είχε δωθεί η βαθμολογία βλ. παλαιότερο post). Σήμερα έμαθα οτι πέρασα το τελευταίο μου μάθημα(ευχαριστώ ευχαριστώ...). Σχεδόν τελείωσα το ΤΕΙ(καλά ντε έχω και την πτυχιακή-μη μου το θυμίζετε...). Μπορώ να πω οτι θα μου λείψουν οι παρέες που έκανα και οι ώρες που περνάγαμε μαζί στη βιβλιοθήκη, στο εστιατόριο. Επίσης θα μου λείψουν οι επαναλήψεις τις τελευταίας στιγμής που κάναμε με τη φίλη μου τη Λιάνα. Απο Δευτέρα είμαι έτοιμη να αρχίσω την πρακτική μου. Τελείωσαν τα ψέμματα. Βγαίνουμε στη βιοπάλη(χεχε...).

Πίσω στα παιδικά χρόνια...

2007-09-27T19:01:00.000+03:00

Όλοι σαν παιδιά είχαμε κάποιους αγαπημένους παιδικούς ήρωες. Εγώ λάτρευα τον Popeye The Sailor. Ναι δεν είναι ακριβώς ο ήρωας που περιμένεις να αρέσει σε ένα κοριτσάκι αλλά εμένα με ενθουσίαζε αυτός ο χαρακτήρας. Δε ξέρω αν ήταν ο έρωτας του με την Olive Oyl ή ο δυναμισμός του μόλις έτρωγε το σπανάκι.
Στην εφηβεία έφαγα ένα κόλλημα με τον Donald Duck, το οποίο δεν έχω ακόμα ξεπεράσει. Αυτό μαρτυράνε τα κλειδιά μου που έχουν 2 φιγούρες του(τα κλεδιά δεν είναι τόσο βαριά όσο τα κουκλάκια βεβαίως, βεβαίως..). Το ξέρω οτι είναι παιδικό αλλά ενθουσιάζομαι όταν βλέπω οτιδήποτε έχει σχέση με τον Donald. Μου άρεσε αυτή η ατυχία που κουβαλάει, την οποία πίστευα οτι κουβαλάω και εγώ. Είναι εγωιστής, φωνακλάς αλλά και πολυ γλυκός με τους ανθρώπους που αγαπά.
Τώρα τελευταία άρχισα να βλέπω και SpongeBob SquarePants (Javatzis είσαι υπέυθυνος γι' αυτό)..Και απο εκεί ξεχώρισα τον Patrick Star ο οποίος μέσα στην αθωότητα του πιστεύω οτι είναι ένας απο τους πιo καλούς χαρακτήρες της σειράς.
Ελπίζω να συνεχίσουν να βγαίνουν τέτοιοι ήρωες απο comics, οι οποίοι θα συντροφεύουν τις επόμενες γενιές, θα τους περνάνε θετικά μηνύματα για θέματα όπως η φιλία, η οικογένεια κ.α. και φυσικά θα μας κάνουν και πάλι παιδιά οταν αποφασίσουμε να δούμε κάποιο επεισόδιο ή να διαβάσουμε ένα τεύχος.

Hans Christian Andersen - The Ugly Prince Duckling

2007-09-24T13:52:00.000+03:00

Πρίν απο λίγες μέρες τελείωσα το συγκεκριμένο παιχνίδι. Η ιστορία είναι η εξής: Εσύ είσαι ο Hans Christian Andersen, ο οποίος είναι φτωχός και προσπαθεί να ζήσει. Συναντάς την πριγκίπισσα, η οποία έχει φύγει απο το παλάτι την ημέρα των γενεθλίων της και προσπαθείς να την βοηθήσεις να γυρίσει πίσω σώα. Απαγάγεται απο το Άρχοντα του Σκότους(τι πρωτοτυπία...) και προσπαθείς να σώσεις την πριγκίπισσα αλλά και το παλάτι.
Δεν μ' άρεσε καθόλου.Το παιχνίδι υποτείθεται οτι είναι adventure αλλά δυστυχώς δεν υπήρχαν γρίφοι. Απλά σου έλεγε να κάνεις κάποια πράγματα, να ψάξεις αντικείμενα..Δε χρειάστηκε ούτε για μιά φορά να χρησιμοποιήσω τη λογική μου. Ένα άλλο μειονέκτημα ήταν οτι για να κάνεις interact με κάποιο αντικείμενο έπρεπε να πάς το ποντίκι σε μια συγκεκριμένη θέση(δηλαδή δεν έφτανε να πατήσεις οπουδήποτε πάνω στο αντικείμενο αλλά σε κάποιο σημείο). Το μόνο καλό σημείο ήταν οτι είχε happy end όχι όπως κάποια άλλα adventure που έχω παίξει τελευταία.
Κρίμα για την The Adventure Company, η οποία μας έχει συνηθίσει σε πολύ καλά adventures(βλ. Agatha Christie-And Then There Were None, Broken Sword όλη η σειρά, Keepsake κ.λ.π.).

Ημέρα ρεπό για να κάνουν παιδιά

2007-09-20T11:51:00.000+03:00

Έδωσαν στους κάτοικους της Μόσχας μια ημέρα ρεπό να μην πάνε στη δουλειά τους αλλά να μείνουν σπίτι, προκειμένου να συνευρεθούν ερωτικά. Ο σκοπός του συγκεκριμένου μέτρου ιερός: η αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας. Οσες γυναίκες μάλιστα γεννήσουν ακριβώς ύστερα από εννέα μήνες στις 12 Ιουνίου(εθνική εορτή της Ρωσίας) θα βραβευθούν με ένα αυτοκίνητο!Μάλιστα,το έχουν ξαναεφαρμόσει αυτό το μέτρο με απόλυτη επιτυχία αφού τη συγκεκριμένη μέρα 3πλασιάστηκαν οι γεννήσεις φτάνοντας τις 75.Σε εμάς γιατί δε το εφαρμόζουν;

Greek A-TEI(τρομάρα μας..)

2007-09-19T17:45:00.000+03:00

Αποφάσισα να γράψω το δράμα μου..Φοιτώ σε μια σχολή. Το Μάρτιο του 2007 γράψαμε τελικές εξετάσεις σ' ένα εργαστήριο.Μετά απο λίγες μέρες βγαίνουν τα αποτελέσματα έξω απο το γραφείο του καθηγητή. Πηγαίνω εκεί και βλέπω οτι το μάθημα το έχω περάσει(hooray hooray...). Ξέχασα να αναφέρω οτι το μάθημα είναι αναγκαίο για πρακτική άσκηση. Πάω στις αρχές του Σεπτέμβρη να πάρω το χαρτί που πρέπει να δώσω στην εταιρία απο τη γραμματεία. Η οποία μου λέει οτι ο καθηγητής ουδέποτε έδωσε τις βαθμολογίες δηλαδή τις ανάρτησε έξω απο το γραφείο του αλλά δε μπήκε στο κόπο εδώ και 6 μήνες να τις δώσει στη γραμματεία. Ψύχραιμη εγώ πάω και βρίσκω βοηθούς του εργαστηρίου, οι οποίοι μου κάνουν τους κινέζους. Μου λένε οι μισοί οτι τα έχουν δώσει ήδη, οι άλλοι μισοί οτι είναι δουλειά τον καθηγητή.. Που όμως να τον βρώ εγώ τον καθηγητή που δεν έρχεται ούτε όταν γράφουμε εξετάσεις; Που είναι 70 φεύγα χρονών και δε καταλαβαίνει πού πατάει και πού βρίσκεται; Που η γραμματεία με έχει φλωμόσει στο παραμύθι οτι τον παίρνει τηλέφωνο; Μήπως να πάω απλά να ρίξω μια βόμβα και να φύγω σαν κυρία έτσι όπως μπήκα; Γιατί δε θα μου τα σπάσουν αυτοί τα νεύρα.....

Προηγμένα Μαθηματικά

2007-09-18T14:02:00.000+03:00

Το είδα σε ένα site και γέλασα πολύ.. Οι απαντήσεις είναι μπροστά στα μάτια μας, οι πιο προφανείς. Γιατί να παιδευόμαστε;

Εγώ πάντως ψήφισα Εθνική...

2007-09-17T17:19:00.000+03:00

Εκλογές χθές και όλη η Ελλάδα είχε μπεί σε αυτό το κλίμα μέρες τώρα.Εμένα πάλι δε μου έκανε καμιά αίσθηση ποιός θα έβγαινε πρώτος, αν θα ήταν πεντακομματική η Βουλή ή όχι, αν το πρώτο κόμμα θα ήταν αυτοδύναμο, αν θα πηγαίναμε για εκλογές την άλλη Κυριακή. Όχι ρε παιδιά δε με ενδιέφερε και ξέρετε γιατί; Γιατί κανένας απο αυτούς δε νοιάζεται για τον απλό λαό. Όλοι μας θυμούνται την προεκλογική περίοδο. Κάτι άλλο που πρέπει να τονίσουμε είναι οτι αυτά δεν ήταν ψηφοδέλτια, τα καλλιστεία του ANT1 ήταν. Όλοι οι διάσημοι μέσα ήταν.
Γι' αυτό και εγώ αποφάσισα χθές να δω την Εθνικάρα.Δε παίξανε καλά, οι Λιθουανοί το άξιζαν περισσότερο απο εμάς. Όμως πρέπει να συνυπολογίσουμε την κούραση (3 παιχνίδια σε 3 μέρες δεν είναι λίγα) και την απίστευτη ευστοχία των Λιθουανών έξω απο τα 6.25(τι ήταν κι αυτό...). Πρέπει να δώσουμε συγχαρητήρια στο Νίκο Ζήση ο οποίος ξελάσπωσε την Εθνική σε πολλές φάσεις αν και σε ολόκληρο το EuroΒasket δεν είχε δείξει τι πραγματικά αξίζει. Τέλος πάντων, να πώ με τη σειρά μου οτι σε αυτή την ομάδα ανήκουν πολλά μπράβο και οτι περιμένουμε στο μέλλον περισσότερες συγκινήσεις γιατί έχουν ψυχή.