Αυτός ο γλυκούλης γάτος ονομάζεται Orazi. Το αξιοπερίεργο με αυτόν είναι ότι ζυγίζει 16 κιλά(τόσο ζυγίζει και ένα 2-χρονο παιδί).Ζυγίζει περίπου 12 κιλά περισσότερο από ένα συνηθισμένο γάτο της ράτσας του. Δεν έχει διευκρινιστεί αν ο Orazi έχει κάποιο πρόβλημα υγείας ή έφτασε σε αυτή τη κατάσταση γιατί η ιδιοκτήτρια του (Laura Santarelli) τον μπούκωνε συνέχεια- sorry αλλά αυτή είναι η κατάλληλη έκφραση... Κι όμως ο Orazi δεν είναι ο πιο παχύσαρκος γάτος. Το 2004, ένας βρετανός γάτος, ο Sam, ζυγίστηκε στα 16.3 κιλά τα οποία είχε πάρει από τα πατατάκια,τα κέικ και τα γλυκά που τον τάϊζε ο ηλικιωμένος ιδιοκτήτης του και απο την έλλειψη γυμναστικής. Αλλά, η πιο παχιά γάτα που έχει καταγραφεί έρχεται απο τη Minnesota των Η.Π.Α. και ζύγιζε 18.5 κιλά. Το βιβλίο Guinness έχει σταματήσει να κατατάσσει σε λίστες τα πιο παχύσαρκα ζώα, επειδή πολλοί ιδιοκτήτες τα ανάγκαζαν να τρώνε για να μπούμε στο συγκεκριμένο βιβλίο.
Σήμερα ήταν μία αρκετά δύσκολη μέρα. Ο λόγος; Τελείωσα τη πρακτική. Τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα γιατί ενώ έγινε ένα ακόμα βήμα για την απόκτηση του πτυχίου, ήμουν στεναχωρημένη. Ενώ ήξερα οτι ήταν η τελευταία μέρα και φαινόταν οτι δε θα με επηρεάσει, στο τέλος ήμουν χάλια. Το περιβάλλον ήταν καλό, τα παιδιά καλά, γνώσεις σχετικές με το ADSL πήραμε. Αυτοί οι 6 μήνες πέρασαν πολύ γρήγορα, εύκολα και ωραία. Δε το κρύβω οτι πολλές φορές εκνευρίστηκα, ήμουν έτοιμη να ρίξω κάνα γαλλικό αλλά και η ατμόσφαιρα που υπήρχε με τα άλλα παιδιά ήταν το κάτι άλλο. Πήγαινα εκεί πέρα και ξεχνιόμουν από τα προβλήματα στο σπίτι και στα προσωπικά. Ακόμα και τα λεφτά ήταν καλά, αν σκεφτείς οτι ήταν η πρώτη φορά που έβγαζα δικά μου χρήματα. Τώρα, το μόνο που μου μένει είναι να τελειώσω την εργασία, να πάρω το πτυχίο και απο εκεί και πέρα βλέπουμε..
Γύρισα το απόγευμα απο τις μίνι διακοπούλες που είχα πάει. Ωραία ήταν, χαλάρωση, καφές και βόλτες.. Πήγα και στη Βουλγαρία στο Bansko, σ' ένα βουνό που πηγαίνουν άνθρωποι απο όλη την Ευρώπη και κάνουν σκί. Απλά μαγικά.. Βέβαια, πολύ κρύο και όλο το χιόνι μου ξύπνησεκακές μνήμες. Έτσι ούτε που σκέφτηκα να δοκιμάσω(καλά το σκέφτηκα αλλά μετά μου πέρασε..). Πάντως, γενικά πέρασαν πολύ γρήγορα αυτές οι μέρες, με καλή παρέα, πολύ γέλιο και ξενύχτι. Απο εδώ και πέρα ξεκινάμε και πάλι το παλιό πρόγραμμα, με πρωινό ξύπνημα(το μισώ!!!) και την αθηναϊκή τρέλα..Καλώς με βρήκατε βρε!!!
Επειδή δεν είμαι και πολύ καλά αλλά ετοιμάζομαι να την κάνω για 5 μέρες απο την Αθήνα, σας αφήνω με ένα τραγούδι με το οποίο έχει γίνει πανικός.Φυσικά σε μια πιο περίεργη version του videoclip.
Σήμερα, συναντήθηκα με κάτι παιδιά από το ΤΕΙ. Μου είπαν οτι ήθελαν βοήθεια σε κάτι μαθήματα για όλο το τρέχον εξάμηνο. Αποφάσισα να τους βοηθήσω(ναι, με το αζημίωτο...). Αυτό σημαίνει 10 ώρες τη βδομάδα, μόνο απογεύματα επειδή το πρωί έχω τη δουλειά και μαζί και η πτυχιακή, η οποία ομολογουμένως έχει μείνει πίσω. Θεωρώ οτι θα είναι αρκετά δύσκολα, γιατί θα βγει ένα αρκετά πιεστικό πρόγραμμα και επειδή πρέπει παράλληλα να ξαναδιαβάσω τα μαθήματα για να τα θυμηθώ.
Όμως, είμαι αισιόδοξη γιατί πιστεύω οτι θα καταφέρω να αντεπεξέλθω και οτι θα φτάσουμε το στόχο μας, να περάσουν τα παιδιά τα μαθήματα. Ακουγόντουσαν με πολλή όρεξη για διάβασμα και έτοιμοι να κάνουν ό,τι χρειάζεται. Άντε να δούμε... Εύχομαι και στους τρεις μας:
Αχ τι ωραία που είναι τώρα που χιονίζει και είμαι σπίτι.Δεν είναι καιρός για να βγαίνουμε έξω..Λέτε να το στρώσει για τα καλά και να μη μπορούμε αύριο να πάμε για δουλειά;Μακάρι... Update: Τελικά ξεκίνησα να πάω στη δουλειά. Σχεδόν με το που βγαίνω απο το σπίτι τρώω μια ωραιότατη τούμπα-ακόμα πονάω.Σα καρπούζι έσκασα με τον πισινό(να το πούμε κόσμια)..Όταν έφτασα στη δουλειά, μετά απο πολύ πατινάζ, ανακάλυψα οτι δεν ήταν κανένας ανώτερος, κάθησα, μίλησα με κάτι παιδιά, έφτιαξα ένα καφεδάκι και γύρω στις 12 πήρα το δρόμο του γυρισμού. Συνέχισα να κάνω πατινάζ σε όλη τη διάρκεια του δρόμου και, αφού μου παρέδωσαν το χρυσό μετάλλιο στο άθλημα που μου άξιζε, έφτασα σπίτι. Σε αυτό το σημείο, θέλω να ευχαριστήσω έναν άγνωστο που γραπώθηκα το πρωί, χωρίς να τον ξέρω και έτσι έφτασα στο μετρό και τον Κώστα απο τη δουλειά που με βοήθησα να φτάσω απο τη δουλειά μέχρι το μετρό του Ευαγγελισμού.Χωρίς αυτούς νομίζω οτι οι τούμπες θα είχαν αυξηθεί δραματικά..
Αυτός ο γλυκούλης γάτος ονομάζεται Orazi. Το αξιοπερίεργο με αυτόν είναι ότι ζυγίζει 16 κιλά(τόσο ζυγίζει και ένα 2-χρονο παιδί).Ζυγίζει περίπου 12 κιλά περισσότερο από ένα συνηθισμένο γάτο της ράτσας του.
Δεν έχει διευκρινιστεί αν ο Orazi έχει κάποιο πρόβλημα υγείας ή έφτασε σε αυτή τη κατάσταση γιατί η ιδιοκτήτρια του (Laura Santarelli) τον μπούκωνε συνέχεια- sorry αλλά αυτή είναι η κατάλληλη έκφραση...
Κι όμως ο Orazi δεν είναι ο πιο παχύσαρκος γάτος. Το 2004, ένας βρετανός γάτος, ο Sam, ζυγίστηκε στα 16.3 κιλά τα οποία είχε πάρει από τα πατατάκια,τα κέικ και τα γλυκά που τον τάϊζε ο ηλικιωμένος ιδιοκτήτης του και απο την έλλειψη γυμναστικής. Αλλά, η πιο παχιά γάτα που έχει καταγραφεί έρχεται απο τη Minnesota των Η.Π.Α. και ζύγιζε 18.5 κιλά. 
