Με ξέρεις; Αφού δε με ξέρεις πώς με κρίνεις;

Χθες το πρωί είχα πάει με τη μητέρα μου σε μία τράπεζα στο Πειραιά να πάρει κάτι λεφτά για μία υποχρέωση που είχαμε. Παίρνουμε νούμερο και περιμένουμε. Ένας βλάκας που δούλευε εκεί αρχίζει και φωνάζει τα νούμερα( μα αφού είχε ηλεκτρονικό πίνακα, αυτός δε χρειαζόταν, πιο πολύ τζέρτζελο γινόταν...). Σε μια στιγμή, ανάβει τσιγάρο αν και υπήρχε επιγραφή απαγορεύεται το κάπνισμα. Φταις εκείνη τη στιγμή να ανάψεις και εσύ τσιγάρο, και ας τόλμαγε κανείς να σου πεί τίποτα. Αλλά δε καπνίζω. Επειδή τα χρήματα ήταν πολλά, μας τα έδωσαν σε μορφή επιταγής που για να την πάρουμε έπρεπε να κάνουμε ένα τουρνέ σε 4 ταμεία της τράπεζας. Ο πρώτος μας έδωσε ένα χαρτί οτι θέλουμε σε επιταγή αυτά τα χρήματα και τα αφαίρεσε απο το βιβλιάριο, ο επόμενος μας έδειξε την επιταγή, υπογράψαμε σε ένα χαρτί και μας είπε οτι για να την πάρουμε πρέπει να πάμε στο δίπλα ταμείο. Πάμε στο δίπλα ταμείο και μας δίνουν την επιταγή αφού πρώτα την υπογράφουμε και μας λένε οτι πρέπει να την υπογράψει και ο διευθυντής. Πάμε στο διευθυντή, ο οποίος την υπογράφει και επιτέλους φεύγουμε.
Και εκεί που την κρατάω στα χέρια μου, λέω στη μάνα μου στη πλάκα : "Θα πάρω τα χρήματα και θα αρχίσω μια καινούργια ζωή μακριά σας". Και πετάγεται ένας που κρυφάκουγε και λέει:"Ε μα βέβαια, αφού την έχετε κακομάθει!!!". Περιττό να πω οτι έμεινα κάγκελο...Μα είμαστε σοβαροί; Πώς με χαρακτηρίζεις κύριος απο τη στιγμή που μόλις με είδες; Τί να πείς, τρελοί υπάρχουν πολλοί..